Noong 1957, ipinasa ng California ang batas na lumilikha ng Short-Doyle Program, kung saan ang mga county ay kinakailangang tiyakin ang paghahatid ng mga serbisyo sa kalusugang pangkaisipan gamit ang isang sistema ng mga tagapagbigay ng serbisyo na pinamamahalaan at kinontrata ng county.​​ 

Noong 1965, ipinasa ng kongreso ng Estados Unidos ang Title XVIII, ang batas ng Medicare para sa ilang mga indibidwal na may kapansanan at mga taong 65 taong gulang pataas, at ang Title XIX, ang batas ng Medicaid na nagkaloob ng pederal na pondong katumbas sa mga estadong nagpatupad ng isang komprehensibong sistema ng pangangalagang pangkalusugan para sa mga mahihirap sa ilalim ng pangangasiwa ng iisang ahensya ng estado.​​ 

Kasunod nito noong 1966, ipinatupad ng California ang programang Medi-Cal, batay sa mga probisyon ng Titulo XIX. Kasama sa mga serbisyo sa kalusugang pangkaisipan kung saan nagkaroon ng pederal na reimbursement ang mga serbisyo sa psychiatric inpatient hospital, pangangalaga sa nursing facility, at mga propesyonal na serbisyong ibinibigay ng mga psychiatrist at psychologist. Ang mga serbisyo ay ibinigay sa ilalim ng isang kaayusan sa pagbabayad ng bayad para sa serbisyo na may mga singil na itinakda ng Department of Health Services (DHS). Ang sistemang ito ay nakilala bilang Fee for Service Medi-Cal (FFS/MC)​​ 

Noong 1971, idinagdag ng batas sa California ang mga serbisyo sa kalusugang pangkaisipan ng komunidad ng Short-Doyle sa saklaw ng mga benepisyo ng programang Medi-Cal na nagbibigay-daan sa mga county na makakuha ng mga pederal na pondong tumutugma sa kanilang mga gastos sa pagbibigay ng ilang partikular na serbisyo sa kalusugang pangkaisipan sa mga taong karapat-dapat para sa Medi-Cal.​​ 

Ang mga serbisyong ito ng Short Doyle Medi-Cal (SD/MC) ay binubuo ng mga serbisyong inpatient hospital na ibinibigay sa mga acute care hospital, indibidwal, grupo o family therapy na ibinibigay sa mga outpatient o clinic setting, at iba't ibang partial day o day treatment program. Ilang bahagi ng serbisyo ang idinagdag sa pamamagitan ng isang susog sa plano ng estado (SPA) sa hanay ng mga serbisyo ng SD/MC sa mga sumunod na taon. Kabilang dito ang Targeted Case Management na inaprubahan noong 1988 at ang Rehabilitation Option noong 1993. Pinalawak ng mga karagdagan na ito ang saklaw ng mga benepisyo, ang hanay ng mga tauhan na maaaring magbigay ng mga serbisyo at ang lokasyon kung saan maaaring maibigay ang mga serbisyo. Ang reimbursement sa ilalim ng programang SD/MC ay pangunahing nakabatay sa mga pinapayagang gastos o mga napagkasunduang rate na inaprubahan ng DMH, hanggang sa pinakamataas na allowance sa buong estado.​​ 

Kaya, bago ang pagdating ng Managed Care, ang programang Medi-Cal ng California ay binubuo ng dalawang sistema ng paghahatid ng kalusugang pangkaisipan, ang orihinal na programa o FFS/MC at ang sistemang SD/MC na nakabase sa county.​​