تاریخ: چهارشنبه، فوریه 25 ، 2026

زمان: ۹:۳۰ صبح – ساعت ۳ بعد از ظهر

ارائه دهندگان کارکنان DHCS: میشل باس، مدیر؛ تایلر سادویت، مدیر مدیکید ایالتی؛ یینگجیا هوانگ، معاون مدیر، مزایا و شرایط لازم برای مراقبت‌های بهداشتی؛ آتوم بویلان، معاون مدیر، دفتر مشارکت‌های استراتژیک؛ پائولا ویلهلم، معاون مدیر، سلامت رفتاری
اریکا کریستو، دستیار معاون مدیر، سلامت رفتاری

اعضای SAC حاضر: آدام دورسی، آل سنلا، آماندا فلام، آنا لیچ-پرافر، بث مالینوفسکی، بریانا پیتمن-اسپنسر، کارلوس لرنر، کریس پرونه، کریستین اسمیت، دانیل بردلی، فیث کولبرن، جنیس روکو، کیتی رودریگز، کیم لوئیس، کیران ساویج-سانگوان، لورا شکلر، لو اوندرا کلارک هاروی، لیندا نگوی، مارینا اوون، میشل کابررا، میشل گیبونز، روزاریو آرئولا پرو، رایان ویتز، ویلیام واکر

اعضای حاضر در BH-SAC: آدرین شیلتون، آل سنلا، آنجلا واسکز، کاترین تیر، دانیل بردلی، گری تسای، هکتور رامیرز، جیسون رابینسون، جی آفریقا، جسیکا کروز، جون ویلکس، کارن لارسن، کیرستن بارلو، کیم لوئیس، کیران ساویج-سانگوان، لو اوندرا کلارک هاروی، میشل کابررا، ربکا سالیوان، رابرت هریس، رز ونیگاس، ورونیکا کلی، ویتکا آیزن، ویلیام واکر

اطلاعات تکمیلی: برای مشاهده جزئیات بیشتر و دریافت فایل پاورپوینت ارائه شده در جلسه، به ادامه مطلب مراجعه کنید.

مقدمه و خلاصه محتوا

• جلسه مشترک SAC/BH-SAC به موضوعات مربوط به Medi-Cal و چشم‌انداز سلامت رفتاری کالیفرنیا پرداخت. اعضای هیئت، به‌روزرسانی‌هایی از سوی مدیر در مورد بودجه پیشنهادی فرماندار برای سال‌های 2026-2027، تحول سلامت رفتاری، مالیات سازمان مراقبت‌های مدیریت‌شده (MCO) و مزایای محدود دندانپزشکی برای برخی از مهاجران بزرگسال از ابتدای ماه جولای دریافت کردند 1 ، 2026. همچنین در این جلسه به مباحث زیر پرداخته شد:
  • طرح اجرایی برای تغییرات جدید در شرایط و ضوابط ثبت نام و شرایط لازم تحت HR1
  • ابتکار عمل بازگشت به کشور با محوریت عدالت (JI)
  • شبکه‌های سازمان‌یافته مراقبت و درمان عادلانه مبتنی بر جامعه سلامت رفتاری (BH-CONNECT): به‌روزرسانی‌های اجرای طرح کودکان و نوجوانان
  • جلسه عمومی تمدید معافیت بخش ۱۱۱۵ CalAIM
• این جلسه با یک دوره اظهار نظر عمومی به پایان رسید و به شرکت‌کنندگان اجازه داد تا بازخورد خود را به DHCS و اعضای پنل ارائه دهند.

مباحث مورد بحث

Director’s Update

میشل باس، کارگردان

DHCS جلسه را با ارائه خلاصه‌ای از بودجه پیشنهادی فرماندار برای سال‌های 2026-2027 آغاز کرد. در این بودجه 343.6 میلیارد دلار به خدمات بهداشتی و انسانی، از جمله 229.1 میلیارد دلار برای DHCS، اختصاص داده شده است که بیشتر بودجه به کمک‌های محلی اختصاص یافته و همچنان بر دسترسی عادلانه به مراقبت تأکید دارد. DHCS تأثیرات مالی عمده ناشی از قانون فدرال منابع انسانی ۱، از جمله افزایش هزینه‌های صندوق عمومی برای تغییرات درصد کمک‌های پزشکی فدرال (FMAP) مرتبط با مهاجرت و صرفه‌جویی‌های ناشی از تغییرات سیاستی، مانند الزامات کاری و تعیین مجدد صلاحیت، را برجسته کرد. به‌روزرسانی‌های تحول سلامت رفتاری شامل مهلت‌های آتی برای طرح‌های یکپارچه شهرستان، پیشرفت قابل توجه در دستورالعمل‌های سیاست‌های شهرستانی قانون خدمات سلامت رفتاری (BHSA) و مشارکت گسترده ذینفعان بود که منجر به تصویب چندین طرح و منابع جدید شد. به‌روزرسانی‌های اضافی شامل راه‌اندازی پورتال صدور مجوز و گواهینامه برای مدرن‌سازی پردازش درخواست‌ها، افتتاح اخیر مراکز برنامه زیرساخت پیوسته سلامت رفتاری (BHCIP) در چندین شهرستان، اصلاحات در برنامه درخواست یکپارچه و ساده (SSApp)، محدودیت‌های آتی مزایای دندانپزشکی Medi-Cal برای برخی از بزرگسالان بدون وضعیت مهاجرت رضایت‌بخش، و تغییرات فدرال مؤثر بر آینده مالیات MCO کالیفرنیا بود.

بحث

• یکی از اعضا سرعت بالای تحولات بودجه را تصدیق کرد و خاطرنشان ساخت که اگرچه راهنمایی‌های فدرال از سوی مراکز فدرال خدمات مدیکر و مدیکید (CMS) هنوز در حال تدوین است، اما بودجه به دستورالعمل آتی مدیکید ایالتی که از ژانویه 2027 درخواست فدرال برای افراد دارای وضعیت مهاجرتی نامطلوب (UIS) را ممنوع می‌کند، نپرداخته است. این عضو همچنین اظهار داشت که بودجه همچنان بر اساس یک رویکرد مبتنی بر ریسک و مبتنی بر سرمایه با طرح‌های سلامت تنظیم شده است و پرسید که آیا این رویکرد همچنان پابرجاست یا خیر. DHCS پاسخ داد که هنوز در حال ارزیابی گزینه‌ها با توجه به تغییر سال ۲۰۲۷ است و پس از نهایی شدن برنامه‌های DHCS، اطلاعات بیشتری ارائه خواهد داد.

• این عضو درباره اشتراک‌گذاری مداوم داده‌ها بین CMS و وزارت امنیت داخلی ایالات متحده (DHS) پرسید و نگرانی خود را در مورد محافظت از ثبت‌نام‌کنندگان برنامه، به‌ویژه جوامع آسیب‌پذیر، در برابر استفاده از داده‌های مرتبط با مهاجرت ابراز کرد. DHCS توضیح داد که CMS در حال حاضر از ایالت می‌خواهد که اطلاعات ماهانه افراد مبتلا به UIS را ارائه دهد، زیرا خدمات اورژانسی Medicaid از طریق یک سیستم مبتنی بر ریسک و با سرانه ارائه می‌شود. اگرچه کالیفرنیا با طرح دعوی در دادگاه، مانع از به اشتراک گذاشتن این داده‌ها توسط CMS با DHS شده و بیانیه‌ای عمومی در مورد نگرانی‌های خود منتشر کرده است، اما این ایالت باید به ارائه داده‌های مورد نیاز ادامه دهد تا از به خطر افتادن بودجه فدرال جلوگیری شود. DHCS خاطرنشان کرد که اگر خدمات اورژانسی به مدل پرداخت در ازای خدمات (FFS) تغییر کند، همانطور که در نامه اخیر مدیر Medicaid CMS آمده است، ارسال داده‌ها به اعضای UIS که واقعاً از خدمات اورژانسی استفاده کرده‌اند محدود خواهد شد و انتقال داده‌ها کاهش می‌یابد، اما به طور کامل حذف نمی‌شود.

• یکی از اعضا در مورد جدول زمانی ترجمه SSApp جدید به تمام زبان‌های آستانه‌ای پرسید و به چالش‌های پیش روی افراد غیر انگلیسی زبان اشاره کرد و همچنین در مورد مطالب عمومی برای اطلاع‌رسانی به افراد دارای UIS در مورد از دست دادن پوشش دندانپزشکی سوال کرد. DHCS توضیح داد که این اپلیکیشن در حال حاضر به ۱۹ زبان ترجمه می‌شود و انتشار تدریجی آن، با شروع از زبان‌های پرکاربرد، انتظار می‌رود تا اوایل تابستان انجام شود. DHCS همچنین خاطرنشان کرد که بخش خدمات دندانپزشکی Medi-Cal در حال تهیه نامه‌های اطلاع‌رسانی برای اعضای مراقبت‌های مدیریت‌شده و FFS است تا آنها را از تغییرات آتی مطلع کند و این مطالب در حال حاضر از نظر خوانایی در دست بررسی هستند.

• یکی از اعضا پرسید که آیا DHCS یک مکان واحد و متمرکز برای مشاهده وضعیت همه طرح‌های یکپارچه ارائه می‌دهد یا خیر. DHCS تأیید کرد که چنین پست جامعی در آینده در دسترس قرار خواهد گرفت.

• یکی از اعضا بر تأثیر مثبت خدمات سیار بحران بر جامعه تأکید کرد و به موفقیت‌هایی مانند انتقال افراد از اورژانس‌ها و کاهش دخالت نیروهای انتظامی اشاره کرد و پرسید که آیا DHCS با توجه به هزینه‌ها و مزایای بالایی که شهرستان‌ها شاهد آن هستند، تعدیل معیارها را در نظر خواهد گرفت یا خیر. DHCS پاسخ داد که تغییر به سمت اختیاری کردن این مزایا ناشی از محدودیت‌های مالی و کسری ساختاری ایالت است، اما DHCS همچنان پذیرای همکاری مستمر با شهرستان‌ها در زمینه اصلاح تعریف مزایا و هر پارامتری است که ممکن است نیاز به تکامل داشته باشد.

• یکی از اعضا مخالفت شدید خود را با کاهش پوشش بیمه‌ای برای مهاجران و قطع خدمات سیار بحران مبتنی بر جامعه ابراز کرد و هشدار داد که چنین کاهش‌هایی احتمالاً باعث افزایش بستری شدن در بیمارستان، هزینه‌های شیفت کاری و در نهایت عدم موفقیت در صرفه‌جویی خواهد شد. سپس عضو در مورد مالیات پیش‌بینی‌شده‌ی MCO در پایان سال و اینکه DHCS چگونه قصد دارد از دست دادن بودجه‌ی ناشی از آن را جبران کند، پرسید. DHCS پاسخ داد که قانون نهایی CMS تأیید کرده است که مالیات MCO موجود تا پایان دوره معافیت فعلی پابرجا خواهد ماند و زمان بیشتری نسبت به آنچه قبلاً انتظار می‌رفت، فراهم می‌کند. DHCS اکنون در حال ارزیابی گزینه‌های مالیاتی برای آینده است و از انطباق با الزامات جدید HR 1 و پیشنهاد 35 اطمینان حاصل می‌کند، اما خاطرنشان کرد که هیچ ساختار مالیاتی جدیدی برای ژانویه 1 ، 2027 تصویب نشده است و بحث در مورد گزینه‌های جایگزین هنوز در جریان است.

• یکی از اعضا در طول فرآیند نظرخواهی عمومی طرح یکپارچه، نگرانی‌هایی را در مورد دسترسی‌پذیری مطرح کرد و به موانع مکرری که افراد دارای معلولیت، سالمندان، مهاجران و دیگران هنگام تلاش برای شرکت در جلسات مجازی یا ترکیبی با آن مواجه هستند، اشاره کرد. این عضو پرسید که ایالت چه استراتژی‌های مشخصی را در سال ۲۰۲۶ برای تضمین مشارکت فراگیر، به ویژه با توجه به کمبود نیروی انسانی و چالش‌های گذشته در ارائه تسهیلات، اجرا خواهد کرد. DHCS پاسخ داد که همزمان با گذار شهرستان‌ها از قانون خدمات سلامت روان (MHSA) به قانون خدمات سلامت رفتاری (BHSA)، DHCS به دقت بررسی خواهد کرد که چگونه شهرستان‌ها نظرات عمومی، از جمله خلاصه‌های لازم از توصیه‌ها و اصلاحات را مستندسازی و لحاظ می‌کنند. DHCS خاطرنشان کرد که شهرستان‌ها ممکن است از بودجه‌های اداری برای پشتیبانی از روش‌های مختلف برای اظهار نظر عمومی، از جمله رویکردهای مبتنی بر وب، استفاده کنند و اظهار داشت که درخواست دسترسی گسترده‌تر به جلسات مجازی را در دست بررسی خواهد داشت. DHCS همچنین تأکید کرد که شهرستان‌ها باید تعامل خود را با گروه‌های ذینفع مورد نیاز تحت SB 326 نشان دهند و این مستندات بخشی از بررسی طرح‌های یکپارچه DHCS خواهد بود.

• یکی از اعضا از DHCS به خاطر شفافیتش تشکر کرد و موفقیت دیرینه خدمت به کودکان مبتلا به UIS در سیستم‌های ارائه مراقبت‌های پیشگیرانه و سازمان‌یافته را برجسته کرد و بر اهمیت حفظ مراقبت هماهنگ برای گروه‌های آسیب‌پذیر تأکید نمود. سپس این عضو پرسید که DHCS چگونه جمعیت‌هایی مانند کودکان و سالمندان را در اولویت قرار می‌دهد، زیرا دستورالعمل CMS را که مستلزم ارزیابی مجدد اعضای UIS در مدل‌های پرداخت مبتنی بر ریسک است، دنبال می‌کند و آیا حفظ سیستم‌های ارائه خدمات سازمان‌یافته برای این گروه‌ها هنوز امکان‌پذیر است؟ DHCS این نظرات را تصدیق و تأیید کرد که این ملاحظات به طور فعال در برنامه‌ریزی DHCS در حین بررسی پیامدهای سیاست فدرال، تأثیرگذار هستند.

• یکی از اعضا علاقه‌ی شدید خود را به ادامه‌ی همکاری با DHCS برای حفظ خدمات سیار بحران مبتنی بر جامعه ابراز کرد و خاطرنشان کرد که شهرستان‌ها پیش از این پیشرفت‌های قابل توجهی در سیستم‌های بحران خود ایجاد کرده‌اند. این عضو پرسید که آیا در صورت اختیاری شدن مزایا، بازپرداخت همچنان در دسترس خواهد بود یا خیر. DHCS تأیید کرد که بازپرداخت ادامه خواهد یافت.

طرح اجرایی برای تغییرات جدید در شرایط و ضوابط ثبت نام و شرایط لازم تحت HR1

یینگجیا هوانگ، معاون مدیر، مزایا و شرایط لازم برای مراقبت‌های بهداشتی

DHCS طرح اجرایی وزارتخانه برای تغییرات اساسی در واجد شرایط بودن Medi-Cal و ثبت نام که طبق HR 1 الزامی است را تشریح کرد، از جمله قوانین جدید کار و مشارکت اجتماعی، تمدید شش ماهه برای گروه بزرگسالان جدید، و محدودیت‌های پوشش بودجه فدرال برای برخی از افراد غیرشهروند. DHCS توضیح داد که این تغییرات به طور قابل توجهی بر دسترسی به پوشش بیمه تأثیر خواهد گذاشت، و پیش‌بینی می‌شود که لغو عضویت، بسته به نوع پوشش، صدها هزار تا بیش از یک میلیون عضو را تحت تأثیر قرار دهد. DHCS بر اصول راهنما با تمرکز بر اتوماسیون، تمدیدهای ساده، ارتباطات فرهنگی پاسخگو و آموزش گسترده برای شهرستان‌ها و ذینفعان برای به حداقل رساندن از دست دادن پوشش تأکید کرد. این ارائه، فرآیند تأیید گام به گام الزامات کاری، استراتژی ارتباطی و اطلاع‌رسانی منتهی به اجرا، و نقش ارائه دهندگان خدمات، راهنماها و طرح‌های مراقبت مدیریت‌شده (MCP) در کمک به اعضا برای رعایت قوانین جدید را به تفصیل شرح داد. همچنین در این گزارش، روند گذار بسیاری از مهاجرانی که از اکتبر 2026 واجد شرایط بودن برای پوشش کامل Medi-Cal با بودجه فدرال را از دست می‌دهند و به پوشش محدودتر منتقل می‌شوند، شرح داده شده است.

بحث

• یکی از اعضا نگرانی خود را در مورد افزایش تعداد تماس‌های تلفنی، پیامک‌ها، ایمیل‌ها و نامه‌های گمراه‌کننده‌ی کلاهبرداری که افراد دارای معلولیت و سایر جوامع آسیب‌پذیر را هدف قرار می‌دهند، ابراز کرد و خاطرنشان کرد که بسیاری از افراد علی‌رغم عدم درک محدودیت‌ها، به طور فزاینده‌ای برای کسب اطلاعات به ابزارهای هوش مصنوعی روی می‌آورند. این عضو پرسید که با ادغام بیشتر هوش مصنوعی در گردش کارهای عمومی و پیمانکاران، ایالت چه راهکارهایی را می‌تواند برای مقابله با اطلاعات نادرست، تضمین راهنمایی دقیق و رفع خطرات حریم خصوصی به کار گیرد. DHCS این نگرانی‌ها را تصدیق کرد و توضیح داد که استراتژی گسترده‌تر هوش مصنوعی خارج از محدوده فوری بحث است، اما DHCS در حال نظارت بر این مسائل است و قصد دارد آنها را در اطلاع‌رسانی‌های آینده به ذینفعان بگنجاند. همزمان با تدوین استراتژی ارتباطات HR 1 توسط DHCS، این سازمان قصد دارد پیام‌رسانی منسجمی را برای شرکای اجرایی ایجاد کند و در نظر بگیرد که چه روش‌های اطلاع‌رسانی می‌توانند به بهترین شکل از اطلاعات دقیق و قابل اعتماد پشتیبانی کنند.

• یکی از اعضا چندین سوال در مورد قوانین الزامات کاری آینده پرسید و خاطرنشان کرد که انتظار نمی‌رود راهنمایی از CMS تا ماه ژوئن ارائه شود و خواستار شفاف‌سازی در مورد چگونگی تبدیل این دستورالعمل فدرال توسط DHCS به دستورالعمل‌هایی برای MCPها شد. این عضو همچنین پرسید که آیا استفاده از ارائه دهندگان خدمات مدیریت مراقبت‌های پیشرفته (ECM) و کارکنان بهداشت جامعه (CHW) به قانون نهایی CMS بستگی دارد یا اینکه نقش آنها محدود به آموزش است و نه پشتیبانی ثبت‌نام، و اینکه آیا DHCS هنوز در انتظار راهنمایی‌های فدرال اضافی است. DHCS پاسخ داد که برای رسیدن به مهلت اجرای ژانویه 1 ، 2027 ، در مسیر دشواری قرار دارد و پس از صدور راهنمایی توسط CMS، رویکرد خود را تنظیم خواهد کرد، که احتمالاً نیاز به مرحله دوم دارد. DHCS تأکید کرد که MCPها باید از طریق تعاملات ماهانه انتظار پشتیبانی و راهنمایی مداوم داشته باشند، اطلاع‌رسانی همچنان یک عملکرد اصلی است که به قانونگذاری فدرال وابسته نیست و CHWها می‌توانند بدون انتظار برای هرگونه راهنمایی جدید، به اعضای تحت طرح ایالتی کمک کنند.

• یکی از اعضا با ابراز نگرانی از اینکه طرح‌های اطلاع‌رسانی فعلی برای ارتباط با افراد به شدت به طرح‌های بهداشتی و ارائه‌دهندگان خدمات درمانی متکی هستند، خاطرنشان کرد که بسیاری از اعضای جامعه، به‌ویژه آن‌هایی که از تعامل با سیستم‌های رسمی می‌ترسند، ممکن است هرگز اطلاعات ضروری را دریافت نکنند. آنها پرسیدند که آیا DHCS در حال بررسی تعامل عمیق‌تر با آگاهان فرهنگی، کارگزاران معتمد جامعه و رهبران محلی است تا اطمینان حاصل شود که پیام‌ها به طور ایمن و مؤثر به مردم می‌رسد. DHCS پاسخ داد که اطلاع‌رسانی مبتنی بر جامعه در واقع بخشی از استراتژی آن است و از طریق تلاش‌های مرحله‌ای با پشتیبانی بودجه اطلاع‌رسانی اضافی گسترش خواهد یافت. DHCS خاطرنشان کرد که در طول دوره بازگشایی با موفقیت از رویکردهای مشابهی استفاده کرده است، قصد دارد از سفیران پوشش که در جوامع حضور دارند، بهره ببرد و همچنان به آزمایش کاربران و توسعه مطالب با گروه‌هایی مانند کمیته مشاوره اعضای Medi‑Cal (MMAC) ادامه می‌دهد. DHCS از ایده‌های بیشتر برای تقویت این اطلاع‌رسانی استقبال کرد.

• یکی از اعضا جزئیات بیشتری در مورد برنامه‌های DHCS برای ایجاد یک فرآیند ساده برای اعضا جهت گزارش فعالیت‌های کاری یا معافیت‌ها تحت الزامات فدرال آتی درخواست کرد. DHCS توضیح داد که این تلاش هنوز در مرحله طراحی اولیه است و فروشندگان ابزارهایی را به نمایش می‌گذارند که به افراد امکان می‌دهد فعالیت‌های واجد شرایط ماهانه را وارد و پیگیری کنند. برای کالیفرنیا، DHCS در حال پیش‌بینی یک صفحه موبایل مبتنی بر مرورگر برای اعضا تا ژانویه 1 ، 2027 است که با همکاری Deloitte، یکپارچه‌ساز سیستم CalHEERS، توسعه داده شده است. مرحله دوم بالقوه پس از اجرا می‌تواند شامل یک برنامه قابل دانلود با قابلیت‌های گسترده‌تر باشد. DHCS خاطرنشان کرد که هنوز در حال تعیین چگونگی ادغام عملکردهای گزارش‌دهی در CalHEERS است و این کار در مرحله طراحی اولیه خود باقی مانده است.

• یکی از اعضا پرسید که آیا ایالت می‌تواند معافیت‌های کوتاه‌مدت مربوط به سختی‌های زندگی را با انعطاف‌پذیری بیشتری اعمال کند، مثلاً اگر دستورالعمل‌های فدرال در نهایت اجازه دهند، واجد شرایط بودن بر اساس سختی‌های زندگی تجربه‌شده قبلی به جای یک ماه قبل که در حال حاضر به آن اشاره می‌شود، تعیین شود؟ DHCS پاسخ داد که این نگرانی را درک می‌کند و قبلاً این موضوع را با CMS مطرح کرده است و خاطرنشان کرد که برخی از قوانین فعلی با شرایط واقعی زندگی همخوانی خوبی ندارند. DHCS تأکید کرد که هرگونه انعطاف‌پذیری بیشتر به شدت به تفسیر CMS بستگی دارد و DHCS هنوز در انتظار بازخورد شرکای فدرال است.

• یکی از اعضا از DHCS به خاطر تعهدش به حداقل رساندن آسیب در حین اجرای HR 1 تشکر کرد و نگرانی‌هایی را در مورد کمبود منابع اختصاصی در پیشنهاد فرماندار برای حمایت از کارگران واجد شرایط شهرستان که بخش زیادی از بار کاری اضافه را بر دوش خواهند کشید، مطرح کرد. این عضو همچنین پرسید که چگونه معافیت‌ها برای مراقبانی که والدین یا خویشاوند نیستند، از جمله کسانی که در برنامه‌هایی مانند خدمات حمایتی در منزل (IHSS) کار می‌کنند، اعمال می‌شود. DHCS پاسخ داد که به طور فعال با شهرستان‌ها برای ارزیابی هزینه‌های اداری همکاری می‌کند و اهمیت شفاف‌سازی معافیت‌ها برای مراقبان را تصدیق کرد. DHCS توضیح داد که در حال ترسیم تعاریف فدرال از نقش‌های خانواده و مراقب، بررسی چگونگی تطابق این تعاریف با روابط خانگی ذکر شده در درخواست و بررسی داده‌های IHSS برای پشتیبانی از تعیین دقیق معافیت‌ها است. DHCS خاطرنشان کرد که قبل از نهایی شدن تصمیمات، هنوز به راهنمایی‌های فدرال بیشتری نیاز است.

• یکی از اعضا حمایت قوی خود را از تلاش‌های اطلاع‌رسانی DHCS ابراز کرد، اما خاطرنشان کرد که ارائه‌دهندگان خدمات درمانی با موانع بزرگی در کمک به اعضای Medi-Cal برای تمدید اقامت مواجه هستند، زیرا بسیاری از مراکز درمانی به طور مداوم لیست‌های دقیق و به موقع از بیمارانی که قرار است تحت تعیین مجدد صلاحیت قرار گیرند، دریافت نمی‌کنند. این عضو از ایالت خواست که MCPها را ملزم به اشتراک‌گذاری این فهرست‌ها در یک برنامه زمانی قابل پیش‌بینی کند و تأکید کرد که بودجه فعلی ناویگیشن بسیار پایین‌تر از سطوح تاریخی است و اثربخشی کمک‌های نوسازی را محدود می‌کند. DHCS این چالش را تصدیق کرد و توضیح داد که اگرچه MCPها این لیست‌ها را ماهانه تهیه می‌کنند، اما تأخیرهایی رخ می‌دهد زیرا برنامه‌ها باید قبل از اشتراک‌گذاری داده‌ها، آنها را پاکسازی و تأیید کنند. DHCS اضافه کرد که اخیراً فیلدهای داده سیستم داده‌های واجد شرایط بودن Medi-Cal (MEDS) را بهبود بخشیده تا زمان اعتبارسنجی را کاهش دهد و با MCPها همکاری نزدیکی دارد تا گردش کار را سرعت بخشد و اطمینان حاصل کند که ارائه دهندگان اطلاعات را در اسرع وقت و به طور قابل اعتماد دریافت می‌کنند.

• یکی از اعضا از DHCS به خاطر به‌روزرسانی‌های دقیقش تشکر کرد و بر نگرانی عمیق خود مبنی بر اینکه الزامات کاری HR 1 می‌تواند باعث شود تا دو میلیون نفر پوشش Medi-Cal خود را از دست بدهند، تأکید کرد. آنها همچنین بر این خطر فزاینده تأکید کردند که مهاجرانی که «واجد شرایط» تلقی نمی‌شوند، تحت طرح اجرایی DHCS از پوشش کامل Medi-Cal به پوشش محدود Medi-Cal مجبور شوند، که آنها را به ویژه در معرض از دست دادن پوشش به دلیل الزامات کاری و تعیین مجدد شش ماهه قرار می‌دهد. این عضو مجدداً تمایل شدید خود را برای همکاری با DHCS همزمان با پیشرفت این پیشنهاد در فرآیند بودجه ابراز کرد و خواستار تمرکز مداوم بر به حداقل رساندن آسیب به جوامع آسیب دیده شد.

• یکی از اعضا پرسید که آیا DHCS قصد دارد اشتراک‌گذاری داده‌های مربوط به تعیین مجدد تابعیت را بین طرح‌ها و شهرستان‌ها تقویت و استانداردسازی کند، و خاطرنشان کرد که فرآیندهای فعلی متناقض، پرزحمت و اغلب اطلاعات نادرست یا ناقصی ارائه می‌دهند. آنها بر نیاز به داده‌های جزئی‌تر و کاربردی‌تر، مانند دلایل رد درخواست، برای بهبود اطلاع‌رسانی و هماهنگی بین طرح‌ها، شهرستان‌ها و ارائه‌دهندگان تأکید کردند. DHCS پاسخ داد که اگرچه به دلیل محدودیت‌های شورای شهرستان نمی‌تواند ساختارهای اشتراک‌گذاری داده‌ها را الزامی کند، اما یک الگوی تفاهم‌نامه (MOU) را در طرح اجرایی تدوین کرده است تا همکاری مداوم را تشویق کند. DHCS افزود که مایل به ارائه کمک فنی و کمک به تسهیل گفتگوها است و تأکید کرد که طرح‌ها باید مستقیماً با شهرستان‌ها همکاری کنند تا ترتیبات مؤثر اشتراک‌گذاری داده‌ها برقرار شود و در صورت نیاز به پشتیبانی، باید با DHCS تماس گرفته شود.

• یکی از اعضا از DHCS به خاطر همکاری قوی و ارتباط شفافش تقدیر کرد و تأکید کرد که با تمدید شش ماهه طرح‌ها، نیاز به دسترسی سریع‌تر و یکپارچه‌تر به داده‌های تمدید وجود دارد تا ارائه‌دهندگان بتوانند به جای اینکه در اواخر فرآیند با مشکل مواجه شوند، اطلاع‌رسانی را در تعاملات معمول با بیمار بگنجانند. آنها پیشنهاد دادند که اطلاعات تمدید در پورتال‌ها و گردش‌های کاری ارائه‌دهندگان موجود گنجانده شود و به تمایل طرح‌ها برای همکاری از طریق مراکز ناوبری محلی، علیرغم چالش‌های مربوط به یکپارچگی داده‌ها، اشاره کردند. DHCS با اهمیت داده‌های به‌موقع موافق بود، اما توضیح داد که محدودیت‌های ساختاری، ایالت را ملزم می‌کند که قبل از ارسال لیست‌ها به طرح‌ها، فرآیندهای یک‌جانبه را تکمیل کند تا از سردرگمی اعضا جلوگیری شود. DHCS اعلام کرد که به بررسی راه‌هایی برای فشرده‌سازی جدول زمانی، بهبود جریان داده‌ها و پشتیبانی از همکاری ارائه‌دهندگان MCP ادامه خواهد داد.

ابتکار عمل بازگشت به کشور با محوریت عدالت (JI)

آتم بویلان، معاون مدیر، دفتر مشارکت‌های استراتژیک

DHCS مروری بر طرح ابتکاری JI Reentry ارائه داد که افراد زندانی را قبل و بعد از آزادی با پوشش Medi-Cal، هماهنگی مراقبت و پشتیبانی‌های سلامت رفتاری مرتبط می‌کند تا تداوم مراقبت و ثبات را در طول بازگشت به زندان بهبود بخشد. DHCS پیشرفت قابل توجه برنامه را برجسته کرد، از جمله گسترش خدمات پیش از آزادی در سطح ایالت در ۳۱ زندان ایالتی و ۳۴ مرکز شهرستانی، پردازش بیش از ۲۳۰۰۰ درخواست Medi-Cal در محیط‌های اصلاح و تربیت، غربالگری نزدیک به ۳۵۰۰۰ نفر برای واجد شرایط بودن، و ارائه بیش از ۱۵۹۰۰۰ خدمات پیش از آزادی. این ارائه از طریق روایت‌های اعضا، نشان داد که چگونه ECM، پیوندهای سلامت رفتاری و حمایت‌های اجتماعی به افراد کمک می‌کند تا در هنگام بازگشت به جامعه، نیازهای پزشکی، سلامت روان، مصرف مواد، مسکن و اشتغال خود را برطرف کنند. این ارائه همچنین درس‌های آموخته‌شده از سال اول، مانند بهبود پورتال غربالگری JI، رسیدگی به تاریخ‌های انتشار نامعلوم و شفاف‌سازی فرآیندهای صدور صورتحساب را تشریح کرد. DHCS تلاش‌های آتی برای سال ۲۰۲۶، از جمله پشتیبانی آمادگی در سطح ایالت، ابزارها و چک لیست‌های به‌روز شده، کمک‌های فنی گسترده‌تر و تدوین تفاهم‌نامه برای تقویت هماهنگی بین MCPها و مراکز اصلاح و تربیت را بررسی کرد.

بحث

• یکی از اعضا از تمرکز بر کودکان قدردانی کرد و دو سوال در مورد طرح «بازگشت به وطن» جی آی پرسید: آیا داده‌های فعلی در مورد استفاده از خدمات قبل و بعد از آزادی، مانند دارو و انتقال، وجود دارد، و آیا ایالت قصد دارد دوره ۹۰ روزه قبل از آزادی را علیرغم فشار فدرال برای تغییر به ۳۰ روز حفظ کند. DHCS پاسخ داد که اگرچه آنها شروع به جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل داده‌ها در مورد ادعاها، غربالگری‌ها و نیازهای خدماتی کرده‌اند، اما هنوز مجموعه کاملی از داده‌ها در دسترس نیست. آنها توضیح دادند که چشم‌انداز فدرال هنوز نامشخص است، چرا که CMS درخواست‌های جدید مربوط به عدالت را تأیید نکرده است، و خاطرنشان کردند که کالیفرنیا در درخواست معافیت خود ۹۰ روز مهلت درخواست کرده و قصد دارد قویاً از حفظ این بازه زمانی، حتی با اذعان به درخواست ۳۰ روزه فدرال، حمایت کند.

• یکی از اعضا از کار مشترک گسترده پشت این برنامه تمجید کرد و قبل از اینکه بپرسد با توجه به موانع بالای اشتغال و واجد شرایط بودن بالقوه برای معافیت‌ها، چگونه الزامات جدید کار فدرال ممکن است بر این جمعیت تأثیر بگذارد، بر اهمیت آن برای افراد JI تأکید کرد. DHCS توضیح داد که خودِ حبس، افراد را واجد شرایط معافیتی می‌کند که تا ۹۰ روز پس از آزادی ادامه دارد، و بسیاری از بزرگسالان JI نیز ممکن است تحت معیارهای معافیت ۱۱۱۵ کالیفرنیا، مانند بیماری‌های مزمن یا مشارکت در درمان اختلال مصرف مواد (SUD)، واجد شرایط معافیت‌های اضافی باشند. اگرچه ممکن است برخی از افراد پس از ۹۰ روز ECM همچنان پوشش بیمه‌ای خود را از دست بدهند، DHCS انتظار دارد که همپوشانی الزامات دسترسی و سیاست‌های معافیت تحت HR 1، تعداد افرادی را که مشمول الزامات کاری می‌شوند، محدود کند. آنها همچنین خاطرنشان کردند که اطلاعات تشخیصی و رویه‌ای که در طول خدمات پیش از آزادی به دست می‌آید، به شناسایی و اعمال معافیت‌های مناسب در چارچوب معافیت کمک خواهد کرد.

• یکی از اعضا پرسید که آیا افراد هنگام ورود به یک مرکز، از قبل برای این برنامه غربالگری می‌شوند و سپس ۹۰ روز قبل از آزادی، مجموعه کامل خدمات را دریافت می‌کنند یا خیر. DHCS توضیح داد که غربالگری در اسرع وقت، در بدو ورود یا رزرو، آغاز می‌شود، اما از آنجا که حبس معمولاً بیش از ۹۰ روز طول می‌کشد، فرآیند کامل خدمات پیش از آزادی رسماً ۹۰ روز قبل از تاریخ آزادی مورد انتظار آغاز می‌شود. در بدو ورود، مراکز، واجد شرایط بودن برای Medi-Cal را بررسی می‌کنند، در صورت نیاز درخواست‌ها را آغاز می‌کنند و معیارهای دسترسی را برای فعال کردن کد کمک مناسب در پورتال غربالگری ایالت بررسی می‌کنند. برای مراکز شهرستانی با مدت اقامت کوتاه‌تر، DHCS مراحل مورد انتظار را تا روزهای ۸، ۱۴ و ۳۰ به همراه راهنمایی‌هایی در مورد زمان توقف روند در صورت طولانی شدن مدت حبس از زمان پیش‌بینی‌شده، تشریح کرده است.

• یکی از اعضا پرسید که آیا شهرستان‌هایی که از قبل بودجه‌های ایجاد ظرفیت دسترسی و تحول سلامت (PATH) JI را دریافت می‌کنند، می‌توانند پس از تاریخ انقضای معافیت، به مصرف آنها ادامه دهند و شهرستان‌های جدیدتری که به این طرح می‌پیوندند، چگونه می‌توانند در اجرای الزامات PATH پیشرفت کنند. DHCS توضیح داد که کمک‌های مالی PATH JI بر اساس نتایج قابل دستیابی هستند و تا ده سال تحت نظارت قرار می‌گیرند، به این معنی که مراکز درمانی در صورت پیشرفت در برنامه‌های اجرایی مصوب و امکان مستندسازی هزینه‌ها در بررسی‌ها یا ممیزی‌های آینده، می‌توانند به استفاده از این بودجه ادامه دهند. اگرچه این معافیت، مراکز اصلاح و تربیت را ملزم به خرج کردن بودجه نمی‌کند، اما DHCS باید از پرداخت این بودجه اطمینان حاصل کند و شهرستان‌ها باید سوابقی را که نشان می‌دهد این بودجه برای اهداف مرتبط با بازگشت به زندان استفاده شده است، نگهداری کنند. DHCS همچنین خاطرنشان کرد که همه مراکز اصلاح و تربیت شهرستان، نه فقط مراکز اصلاح و تربیت اولیه یا مراکزی که از قبل در زندان هستند، تخصیص‌های PATH را دریافت کرده‌اند و این امر تضمین می‌کند که شهرستان‌های جدیدتر با ورود به این عرصه، بودجه لازم را در اختیار داشته باشند.

• این عضو پرسید که DHCS چگونه تعلیق Medi-Cal، تداوم ثبت‌نام و غربالگری‌های لازم برای نوجوانان و بزرگسالان JI را پیگیری می‌کند، به‌ویژه با توجه به قوانین جدید فدرال که از سال ۲۰۲۶ خاتمه دادن به حبس را در طول مدت حبس ممنوع می‌کند، و اینکه آیا داده‌های تعلیق می‌تواند به تضمین رعایت الزامات کاری آینده کمک کند یا خیر. DHCS پاسخ داد که سیاست تعلیق خود را به‌روزرسانی کرده و به‌طور فعال از طریق راهنمایی‌های شهرستان، گزارش‌های مستقیم از مراکز اصلاح و تربیت و تحقیقات داخلی در صورت بروز مشکل، بر رعایت آن نظارت می‌کند. DHCS توضیح داد که تمام افرادی که خدمات پیش از آزادی را تحت معافیت ۱۱۱۵ دریافت می‌کنند، وارد پورتال غربالگری JI می‌شوند که به MEDS متصل می‌شود و یک کد کمکی JI اعمال می‌کند که امکان درخواست خدمات پیش از آزادی را فراهم می‌کند و از ردیابی پس از آزادی پشتیبانی می‌کند. اگرچه کد کمکی JI موقتی است و برای برچسب‌گذاری نامحدود افراد در نظر گرفته نشده است، اما به DHCS این امکان را می‌دهد که از ثبت نام اعضا، دریافت به موقع خدمات پس از آزادی و ارتباط آنها با MCPها و پیگیری‌های سطح شهرستان اطمینان حاصل کند. DHCS تأکید کرد که این سیستم امکان نظارت بر نتایج را در طول زمان فراهم می‌کند.

BH-CONNECT: به‌روزرسانی‌های اجرایی کودکان و نوجوانان: به‌روزرسانی‌های سیاست‌ها و پیاده‌سازی

پائولا ویلهلم، معاون مدیر، سلامت رفتاری؛ اریکا کریستو، دستیار معاون مدیر، سلامت رفتاری

DHCS مروری بر تلاش‌های اجرای BH-CONNECT برای کودکان و نوجوانان ارائه داد و ابتکارات سراسری ایالتی را که برای تقویت خدمات سلامت رفتاری، بهبود هماهنگی با رفاه کودکان و گسترش دسترسی به شیوه‌های مبتنی بر شواهد (EBP) طراحی شده‌اند، برجسته کرد. DHCS به‌روزرسانی‌های مربوط به صندوق‌های فعالیت را که از آوریل 2026 از رفاه کودکان و نوجوانان درگیر در رفاه کودکان حمایت می‌کنند، تشریح کرد و پیشرفت‌های دقیقی در شفاف‌سازی پوشش EBP های کلیدی، ایجاد مراکز تعالی و هماهنگ‌سازی ابزار نیازها و نقاط قوت کودک و نوجوان (CANS) در سراسر سیستم‌های سلامت رفتاری و رفاه کودکان ارائه داد. این ارائه همچنین به توسعه سیاست پوشش با وفاداری بالا (HFW)، الزامات آتی برای شهرستان‌ها از ژوئیه ۲۰۲۶ و معرفی ارزیابی‌های وفاداری و استانداردهای تعیین پرداخت ... به‌روزرسانی‌های اضافی شامل پیشرفت در برنامه‌ی تشویقی دسترسی، اصلاحات و نتایج؛ سرمایه‌گذاری‌های عمده در نیروی کار از طریق آموزش، بورسیه‌ها و برنامه‌های بازپرداخت وام؛ و راهنمایی‌های جدید مربوط به خدمات انتقال اجتماعی در دسترس و مشارکت در برنامه‌ی مشارکت مالی فدرال (FFP) مؤسسات بیماری‌های روانی (IMD) بود.

بحث

• یکی از اعضا پرسید که چگونه سیاست پیشنهادی از دوباره‌کاری جلوگیری می‌کند، زمانی که یک عضو هم خدمات HFW و هم ECM را دریافت می‌کند، و آیا انتظارات باید برای هماهنگی در یک تفاهم‌نامه رسمی شوند یا خیر. DHCS توضیح داد که این رویکرد با سیاست‌های موجود که در حال حاضر اجازه ارائه مراقبت‌های اولیه دوران کودکی (ECM) را در کنار سایر برنامه‌های مدیریت مراقبت، مانند مدیریت پرونده‌های تخصصی سلامت روان، می‌دهند، همسو است. آنها بر تکیه بر هماهنگی محلی تأکید کردند، اما از دریافت بازخورد در مورد اینکه راهنمایی‌های اضافی ایالتی در چه مواردی می‌تواند مفید باشد، استقبال کردند. DHCS اضافه کرد که برای برخی از کودکان و نوجوانان، به ویژه آن‌هایی که نیازهای پزشکی پیچیده‌ای دارند، ممکن است مناسب و مفید باشد که ECM را علاوه بر HFW قرار دهند، حتی اگر HFW از قبل شامل هماهنگی مراقبتی قابل توجهی باشد.

• یکی از اعضا از سرمایه‌گذاری روی CHWها قدردانی کرد و بر اهمیت آنها به عنوان پیام‌رسانان مورد اعتماد در بحبوحه اطلاعات نادرست و ترس گسترده تأکید کرد. آنها پرسیدند که آیا می‌توان از کارکنان بهداشتی درمانی در مراکز بهداشتی واجد شرایط فدرال (FQHC) که به جمعیت زیادی از مدی-کال خدمات ارائه می‌دهند، هزینه دریافت کرد یا خیر. DHCS پاسخ داد که این موضوع در حال حاضر پیگیری نمی‌شود و خاطرنشان کرد که برخی از طرح‌های بهداشتی در حال حاضر CHWها را در کلینیک‌ها ارائه می‌دهند و مستقیماً صورتحساب صادر می‌کنند و پیشنهاد کرد که سازمان‌ها گزینه‌های مشابهی را با MCPهای خود بررسی کنند.

• یکی از اعضا پرسید که آیا آموزش‌های ارائه شده توسط ارائه‌دهندگان مراقبت‌های اولیه دوران بارداری و کارکنان بهداشتی درمانی در مورد تغییرات مربوط به HR 1، صرفاً در محدوده کاری فعلی آنها و بدون هیچ گونه پرداخت اضافی گنجانده خواهد شد یا خیر. DHCS تأیید کرد که این برداشت صحیح است.

جلسه عمومی تمدید معافیت بخش ۱۱۱۵ CalAIM

تایلر سادویث، مدیر مدیکید ایالتی

DHCS درخواست کالیفرنیا برای تمدید دوره آزمایشی CalAIM بخش 1115 به مدت پنج سال را تشریح کرد و بر هدف ایالت برای پیشبرد یک برنامه Medi-Cal هماهنگ‌تر، فردمحورتر و عادلانه‌تر تأکید کرد. DHCS مبانی CalAIM، مشارکت گسترده ذینفعان که منجر به تجدید آن شد، و اهداف به‌روز شده با هدف تقویت مداخله زودهنگام، کاهش پیچیدگی سیستم و بهبود کیفیت و پاسخگویی را بررسی کرد. این ارائه جزئیات اختیاراتی را که کالیفرنیا به دنبال تمدید آنهاست، شرح داد، مانند خدمات بازگشت به چرخه مصرف، انعطاف‌پذیری سیستم تحویل سازمان‌یافته دارو مدیکال (DMC-ODS)، مشوق‌های بهبودی، خدمات شفادهنده سنتی و کمک‌کننده طبیعی، و برنامه پرداخت جهانی، و همچنین اختیارات جدید پیشنهادی برای طرح‌های آزمایشی BridgeCare و پشتیبانی‌های اشتغال. DHCS همچنین انتقال برخی ابتکارات به سایر مراجع Medicaid، پایان برنامه‌های دارای محدودیت زمانی مانند PATH و تدوین یک طرح ارزیابی برای ارزیابی دسترسی بهبود یافته، کاهش استفاده قابل اجتناب و هماهنگی قوی‌تر سیستم را توضیح داد.

بحث

• یکی از اعضا پرسید که «نهادهای منطقه‌ای» در طرح آزمایشی BridgeCare چگونه تعریف می‌شوند و آیا DHCS تخمین‌هایی از صرفه‌جویی‌های مشترک بالقوه دارد یا خیر، و اشاره کرد که شهرستان‌ها ممکن است سهم غیرفدرال را پرداخت کنند و در نهایت از صرفه‌جویی‌های ایجاد شده از طریق این مدل بهره‌مند شوند. DHCS توضیح داد که نهادهای منطقه‌ای احتمالاً گروه‌های چند شهرستانی یا مقامات قدرت مشترکی خواهند بود که به نمایندگی از شهرستان‌ها عمل می‌کنند. آنها توضیح دادند که صرفه‌جویی‌های ذکر شده مربوط به صرفه‌جویی‌های مدیکر حاصل از طرح آزمایشی است که DHCS امیدوار است برای کمک به تأمین مالی اجرای آن، آن را با CMS به اشتراک بگذارد. DHCS افزود که جدول زمانی دقیق و تخمین‌های خاص صرفه‌جویی هنوز در دسترس نیست و به مذاکرات جاری با CMS بستگی دارد.

• یکی از اعضا حمایت قاطع خود را از تمدید برنامه پرداخت جهانی (GPP) ابراز کرد و بر اهمیت آن برای بیمارستان‌های دولتی تأکید کرد، به‌ویژه با توجه به اینکه آنها با کاهش قابل توجه بودجه تحت قانون HR 1 مواجه هستند. آنها توضیح دادند که این برنامه در تغییر مراقبت از افراد فاقد بیمه به سمت خدمات سرپایی و پیشگیرانه بسیار مهم بوده است، رویکردی که با کاهش پوشش بیمه به دلیل الزامات جدید کار و مشارکت اجتماعی، اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد. سخنران همچنین از تغییرات پیشنهادی برنامه حمایت کرد و خاطرنشان ساخت که این به‌روزرسانی‌ها مراقبت‌های پیشگیرانه، خدمات سرپایی و بهبود مدیریت بیماری‌های مزمن را بیشتر تشویق می‌کند و بنابراین قویاً از تمدید برنامه حمایت کرد.

• یکی از اعضا به هر دو طرح آزمایشی ابراز علاقه کرد و پرسید که چگونه طرح آزمایشی BridgeCare با IHSS تلاقی خواهد داشت، ضمن اینکه حمایت قوی خود را از ادامه و اصلاح GPP برای تقویت بیمارستان‌های دولتی در یک محیط سیاسی چالش‌برانگیز ابراز کرد. DHCS توضیح داد که BridgeCare برای خدمت به افرادی در نظر گرفته شده است که در حال حاضر واجد شرایط IHSS نیستند، و خاطرنشان کرد که گنجاندن خدمات مراقبت شخصی در آن، عملاً آن را به یک تمدید محدود IHSS برای یک جمعیت کوچک و هدفمند تبدیل می‌کند. یکی از اعضا از DHCS به خاطر اولویت دادن به خدمات پشتیبانی همتا در این معافیت تشکر کرد و پیشنهاد داد که از آنجا که این خدمات هنوز جدید هستند و به طور نامنظم در سراسر کالیفرنیا اجرا می‌شوند، ایالت باید ایجاد یک مرکز تعالی به رهبری متخصصان موضوعی را برای هدایت اجرای مداوم و با کیفیت بالای خدمات همتا در سراسر ایالت در نظر بگیرد.

• یکی از اعضا از DHCS به خاطر ارائه و کار خلاقانه‌اش در انتقال خدمات CalAIM تشکر کرد، سپس پرسید که آیا CMS قادر خواهد بود فرآیند تأیید معافیت را قبل از مهلت دسامبر تکمیل کند یا اینکه آیا تمدید آن امکان‌پذیر است. DHCS پاسخ داد که آنها طبق جدول زمانی استاندارد پیش می‌روند که در آن معافیت فعلی 1115 در 31 دسامبر به پایان می‌رسد و چرخه پنج ساله جدید از 1 ژانویه آغاز می‌شود و تمام مجوزهای لازم برای آن دوره برنامه‌ریزی شده است. آنها افزودند که DHCS از نزدیک با CMS همکاری می‌کند و در صورت نیاز در طول مذاکرات، تمدید موقت را پیگیری خواهد کرد.

• یکی از اعضا از DHCS به خاطر پیش‌نویس تمدید و گنجاندن BridgeCare و Employment Supports تشکر کرد و خاطرنشان کرد که این طرح‌های آزمایشی با توجه به کاهش‌های پیش‌بینی‌شده‌ی مدیکر و تأثیر آنها بر واجد شرایط شدن کامل افراد، بسیار ارزشمند خواهند بود. آنها پیشنهاد کردند که DHCS گسترش واجد شرایط بودن را برای شامل کردن افرادی که هنوز در Medicare ثبت نام نکرده‌اند، در نظر بگیرد تا بتوانند از پشتیبانی Medi-Cal نیز بهره‌مند شوند و در عین حال به ثبت‌نام در Medicare هدایت شوند، به ویژه از آنجایی که کاهش بودجه برنامه مشاوره و حمایت بیمه سلامت (HICAP) کمک‌های ناوبری را برای این اعضا کاهش می‌دهد.

• یکی از اعضا از تیم به خاطر به‌روزرسانی تشکر کرد و خاطرنشان کرد که آنها قصد دارند قبل از مهلت مقرر، نامه‌ی رسمی نظرات خود را ارسال کنند و بازخوردهای دقیق را برای آن ارسال نگه دارند. آنها حمایت کامل خود را از اهداف DHCS در پیگیری تمدید معافیت ابراز کردند و حمایت قوی خود را از شرکای بیمارستان‌های دولتی خود در تلاش برای تمدید GPP اعلام نمودند.

• یکی از اعضا از تأثیر قوی برنامه‌های مسکن بر اعضای مراقبت‌های مدیریت‌شده تمجید کرد و اشتیاق خود را برای ادامه آنها ابراز داشت و خاطرنشان کرد که به سؤالات مربوط به زمان‌بندی قبلی پاسخ داده شده است و گفتگوها با CMS امیدوارکننده به نظر می‌رسد. آنها همچنین از دو برنامه جدید پیشنهادی حمایت کردند و پرسیدند که آیا این برنامه‌ها با معافیت جدید یا در مقطعی دیگر آغاز خواهند شد. DHCS پاسخ داد که برنامه‌های جدید احتمالاً به صورت مرحله‌ای و نه از اول ژانویه اجرا خواهند شد، زیرا برای مذاکره در مورد جزئیات برنامه با CMS به زمان بیشتری نیاز است.

• یکی از اعضا از DHCS به خاطر به‌روزرسانی دقیق تشکر کرد و اطلاعات بیشتری در مورد معافیت 1915(b)، به ویژه زمان شروع دوره نظرخواهی عمومی و جدول زمانی کلی آن، درخواست کرد. DHCS پاسخ داد که انتظار می‌رود اظهار نظر عمومی در بهار آغاز شود و احتمالاً یک مرور کلی از رویکرد معافیت 1915(b) در اواخر آوریل یا اوایل ماه مه منتشر خواهد شد.

• یکی از اعضا از DHCS به خاطر ارائه این مطلب و ادامه مزایای سیستم ارائه خدمات سازمان‌یافته تشکر کرد و خاطرنشان کرد که اعطای گزینه ارائه خدمات سرپایی به شهرستان‌های DMC تفاوت معناداری ایجاد خواهد کرد. DHCS پاسخ داد که این رویکرد جدید با الگوبرداری از درس‌های آموخته‌شده از BH-CONNECT در حال انجام است و به شهرستان‌ها اجازه می‌دهد تا به صورت جداگانه برای پوشش طیف وسیعی از مزایای سرپایی انتخاب کنند.

• این عضو حمایت قاطع خود را از ادامه مزایای ضروری سوءمصرف مواد در هر دو محیط ODS و غیر ODS ابراز کرد و بر اهمیت مشوق‌های بهبودی تأکید کرد، اما همچنین نگرانی خود را مبنی بر اینکه رویکرد انتخابی شهرستان ممکن است منجر به مزایای متناقض در سراسر ایالت شود، ابراز داشت. سپس آنها در مورد سیستم ارائه خدمات بزرگسالان مبتنی بر جامعه (CBAS) پرسیدند و به اشتیاق برای گذار از معافیت 1115 به یک ساختار برنامه پایدارتر اشاره کردند. DHCS تصریح کرد که CBAS امروزه عمدتاً از طریق مراقبت‌های مدیریت‌شده ارائه می‌شود و با تغییر برنامه، این روند بدون تغییر باقی خواهد ماند.

• یکی از اعضای جامعه از تلاش‌های ایالت عمیقاً قدردانی کرد و خاطرنشان کرد که CalAIM به طور قابل توجهی به افراد بی‌خانمان کمک کرده است، به ویژه از طریق دسترسی به مراقبت‌های بهبودی که مانع از بازگشت افراد به خیابان‌ها می‌شود. آنها همچنین نگرانی‌هایی را در مورد دسترسی محدود به حمایت‌های شغلی مطرح کردند و توضیح دادند که تنها حدود ۹ درصد از افرادی که به آنها خدمت می‌کنند در گروه بیکاران یا افراد معاف قرار می‌گیرند و مشارکت ناهموار شهرستان می‌تواند منجر به از دست دادن پوشش درمانی برخی از افراد صرفاً به دلیل محل زندگی آنها شود. در حالی که آنها قویاً از برنامه‌های جدید حمایت می‌کنند و اهمیت آنها را برای واجدین شرایط تصدیق می‌کنند، از ایالت خواستند که دسترسی عادلانه و سراسری را تضمین کند تا مزایا محدود به مرزهای شهرستانی نشود.

• سخنران از DHCS به خاطر کارش تشکر کرد و حمایت قاطع خود را از گنجاندن حمایت‌های شغلی ابراز داشت و تأکید کرد که این حمایت‌ها برای ساکنان مسکن مقرون‌به‌صرفه ۵۵ تا ۶۴ ساله که اغلب با موانعی مانند تبعیض سنی مواجه هستند، چقدر حیاتی خواهد بود. آنها همچنین اشتیاق خود را برای طرح‌های آزمایشی BridgeCare ابراز کردند و خاطرنشان کردند که این تلاش‌ها به رفع شکاف‌های دیرینه برای افرادی که تقریباً واجد شرایط دریافت Medicare هستند کمک می‌کند و با کارهای جاری در وزارت سالمندان کالیفرنیا به خوبی هماهنگ است.

نظر عمومی

در طول دوره نظرات عمومی، به شرکت‌کنندگان اجازه داده شد تا نگرانی‌های خود را ابراز کنند و به DHCS و اعضای پنل بازخورد ارائه دهند.

• یکی از اعضای جامعه نگرانی عمیق خود را ابراز کرد مبنی بر اینکه طرح HR 1 می‌تواند باعث شود تا دو میلیون نفر پوشش بیمه‌ای Medi-Cal خود را از دست بدهند و بر قدردانی از تلاش DHCS برای افزایش تمدیدهای یک‌جانبه به منظور کاهش لغو عضویت تأکید کرد. آنها بر نقش حیاتی سازمان‌های مردم‌نهاد (CBO) در کاهش اثرات تأکید کردند و خاطرنشان کردند که جوامعی که بیشترین وابستگی را به خدمات ارائه شده توسط CBO دارند، در برابر HR 1 نیز آسیب‌پذیرترین هستند. با این حال، سازمان‌های مردم‌نهاد با فشار فزاینده‌ای روبرو هستند، زیرا شکاف‌های بین الزامات CalAIM و نرخ‌های بازپرداخت ناکافی را در حین مدیریت پیچیدگی‌های عملیاتی و جریان نقدی رو به رشد با شهرستان‌ها و MCPها، پوشش می‌دهند. این نظردهنده خواستار همکاری با DHCS برای کاهش آسیب شد، از جمله استفاده بالقوه از صرفه‌جویی در هزینه‌های مربوط به HR 1 برای حمایت از افرادی که پوشش بیمه‌ای خود را از دست می‌دهند و تقویت CBOهایی که خدمات ضروری ارائه می‌دهند.

• یکی از اعضای جامعه ابراز نگرانی کرد که به دلیل یک مشکل فنی، به تیم برنامه‌ریزی اجتماعی در شهرستان لس‌آنجلس فرصت بررسی طرح یکپارچه قبل از ارائه آن داده نشده است و تأکید کرد که اگرچه یک دوره اظهار نظر عمومی وجود دارد، ذینفعان همچنان می‌خواهند مطمئن شوند که صدایشان شنیده می‌شود. آنها همچنین به یک مسئله مداوم اشاره کردند که در آن شهر لس‌آنجلس به عنوان حوزه قضایی بهداشت محلی که بر دو حوزه قضایی بهداشت محلی دیگر در شهرستان لس‌آنجلس مشرف است، شناخته می‌شود. آنها خواستار تلاش برای بهبود شناخت، همکاری و هماهنگی با تمام ادارات بهداشت محلی درگیر شدند.

تعویق و جلسه آتی SAC/BH-SAC

DHCS قبل از ارائه یادآوری برای جلسه آینده، از اعضای کمیته و عموم مردم به خاطر مشارکتشان تشکر کرد.

• جلسه بعدی برای ماه مه 20 ، 2026 برنامه ریزی شده است.

• هواپیمای Joint SAC/BH-SAC تا اطلاع ثانوی همچنان هیبریدی خواهد بود.