قانون خدمات بهداشت رفتاری: آغازگر حمایت از مسکن (ژوئیه 2024)
تحول سلامت رفتاری
1. قانون خدمات بهداشت رفتاری چه تفاوتی با قانون خدمات بهداشت روانی در مورد حمایت از نیازهای مسکن افراد واجد شرایط دارد؟
Housing is an essential component of behavioral health treatment, recovery, and stability. Thirty percent of each county’s Behavioral Health Services Act funding allocation must be used for housing interventions for Californians with the most significant behavioral health needs who are homeless or at risk of homelessness. Half of that amount is prioritized for individuals and families experiencing long-term homelessness. The Behavioral Health Services Act provides ongoing revenue for counties to assist people with severe behavioral health needs with housing and provides a path to long-term recovery, including ongoing capital to build more housing options. Additionally, more than 11,150 new behavioral health treatment beds and supportive housing units will be funded for people experiencing or at risk of homelessness and who have behavioral health needs, with a dedicated housing investment to serve veterans. Per Proposition 1, 30 percent of county Behavioral Health Services Act allocations each year will include housing supports. Based on projections for Fiscal Year (FY) 2026-2027, the total annual statewide housing component will be approximately $950 million (see Question 6).
2. ادارات بهداشت رفتاری شهرستان از بودجه فعلی قانون خدمات بهداشت روانی از کدام کمک های مسکن، حمایت ها و هزینه های توسعه سرمایه می توانند استفاده کنند؟
Summary: There is a high degree of flexibility in how county behavioral health departments can currently use Mental Health Services Act funds for housing and housing supports to meet the needs of people who have behavioral health conditions and who are experiencing or at risk of homelessness. The Department of Health Care Services (DHCS) estimates that in FY 2022-2023, about $286 million in Mental Health Services Act funds were used to provide housing or housing supports (see detail below).
جزئیات: چندین بخش از قانون خدمات بهداشت روانی را می توان برای مسکن در طرح 2023-26 یک شهرستان مورد استفاده قرار داد، از جمله:
- خدمات اجتماعی و پشتیبانی (CSS)
- مشارکت خدمات کامل (FSP)
- توسعه سیستم عمومی (GSD)
- توسعه و مشارکت
- کمک به مسکن
- برنامه مسکن قانون خدمات سلامت روان
- جایی شبیه خانه نیست (NPLH)
- پیشگیری و مداخله اولیه
- صندوق های نوآوری
- تسهیلات سرمایه و نیازهای فناوری (CFTN)
For more information and specific examples of how each component or program can be used for housing and housing supports, see DHCS’ Fact Sheet: How Can Mental Health Services be Used to Support Homeless Individuals?
This table provides an estimate of Mental Health Services Act funds used to provide housing or housing supports. This estimate was developed based on the FY 2022-23 Annual Revenue and Expenditure Report or the most recent data available.
| جدول 1: برآورد هزینه های مسکن قانون خدمات بهداشت روانی گزارش شده در گزارش درآمد و هزینه سالانه مالی 2022-23 | مقدار دلار |
|---|---|
| گزارش هزینه های درآمد برنامه مسکن/NPLH | $ 8,745,679 |
| CFTN – Capital Facilities | $ 23,147,650 |
| CSS FSP (مسکن، GSD، بی خانمان) | $ 120,803,356 |
| CSS غیر FSP (مسکن، GSD، بی خانمان) | $ 133,588,183 |
| کل بزرگ | $ 286,284,868 |
3. چه کسانی واجد شرایط دریافت بودجه مسکن قانون خدمات سلامت روان هستند؟
خدمات و کمک های تامین مالی شده توسط قانون خدمات سلامت روان برای افرادی که بی خانمان هستند یا در معرض خطر بی خانمانی هستند و همچنین از بیماری روانی جدی رنج می برند، در دسترس است. افرادی که واجد شرایط قانون خدمات بهداشت روانی هستند می توانند خدمات مسکن را تحت CSS در FSP، GSD، و Outreach and Engagement دریافت کنند. خدمات مسکن نیز تحت عنوان پیشگیری و مداخله اولیه و همچنین نوآوری در دسترس است. همانطور که در جدول 1 در بالا ذکر شد، اکثر افرادی که تحت قانون خدمات بهداشت روانی خدمات مسکن دریافت می کنند تحت CSS هستند.
4. ادارات بهداشت رفتاری شهرستان ها از «قانون خدمات بهداشت رفتاری» که از ژوئیه 1 ، 2026 شروع می شود، می توانند از چه نوع حمایت های مسکن استفاده کنند؟
حمایتهای مسکن واجد شرایط برای تأمین مالی تحت قانون خدمات بهداشتی رفتاری برای کمک به حمایت از طیف وسیعی از نیازها و کمک به تأمین مسکن پایدار - در هماهنگی با مراقبت - برای بهبود نتایج بهداشتی برای جمعیتهای هدف، گسترده است.
- مداخلات مسکن ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- یارانه اجاره
- یارانه های عملیاتی
- مسکن مشترک (از جمله مسکن بازیابی)
- مسکن خانوادگی
- سهم غیر فدرال برای اجاره انتقالی Medi-Cal
- سایر پشتیبانی های مسکن همانطور که توسط DHCS تعریف شده است، از جمله، اما نه محدود به، راهنمای سیاست حمایت های جامعه
- پروژه های توسعه سرمایه
- کمک های مسکن مبتنی بر پروژه، از جمله اجاره اصلی
- سرمایه: شهرستان ها می توانند تا 25 درصد از 30 درصد (یعنی 7.5 درصد کل) را برای مداخله مسکن برای حمایت از توسعه سرمایه مسکن برای خدمت به جمعیت واجد شرایط استفاده کنند.
[توجه: دپارتمانهای بهداشت رفتاری شهرستان نمیتوانند از بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری برای مداخلات مسکن که تحت پوشش طرح مراقبت مدیریتشده Medi-Cal هستند، طبق کد رفاه و مؤسسات (WIC) 5830(c)(2) استفاده کنند.]
5. چه کسانی واجد شرایط مداخله مسکن قانون خدمات سلامت رفتاری خواهند بود؟ (آیا تغییری در قانون خدمات سلامت روان وجود دارد؟)
خلاصه: جمعیتهای واجد شرایط برای کمکهای مالی مداخله مسکن قانون خدمات بهداشت رفتاری شامل کودکان، جوانان، بزرگسالان و افراد مسنتر هستند و تغییر قابلتوجهی نسبت به قانون خدمات بهداشت روانی ندارند، بهجز اضافه شدن افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد، که اکنون ممکن است تحت قانون خدمات بهداشت رفتاری به آنها خدمت شود. با این حال، قانون خدمات بهداشت رفتاری تمرکز خود را بر روی افرادی که نیازهای مراقبتی پیچیده ای دارند، افزایش می دهد و مستلزم آن است که 50 درصد از بودجه مداخله مسکن برای خدمات رسانی به افرادی که به طور مزمن بی خانمان هستند، استفاده شود.
جزئیات:
- معیارهای واجد شرایط بودن قانون خدمات بهداشت رفتاری:
- کودکان و جوانان واجد شرایط در بخش 5892(k)(7) WIC به عنوان سن 25 سال یا کمتر تعریف شده اند و یکی از این موارد:
- مطابق با معیارهای ضرورت پزشکی مندرج در WIC 14184.402(d)، یا
- دارای اختلال مصرف مواد متوسط یا شدید (5891.5(c)).
- بزرگسالان واجد شرایط و افراد مسن در بخش 5892(k)(8) WIC به عنوان سن 26 سال یا بیشتر تعریف شده اند و یکی از این موارد:
- دارای معیارهای مندرج در WIC 14184.402(c)، یا
- دارای اختلال مصرف مواد متوسط یا شدید (5891.5(c)).
- کودکان و جوانان واجد شرایط در بخش 5892(k)(7) WIC به عنوان سن 25 سال یا کمتر تعریف شده اند و یکی از این موارد:
- معیارهای مداخلات مسکن قانون خدمات بهداشت رفتاری:
- طبق بخش 5830 (الف) (1) WIC، هر شهرستان باید برنامه ای را برای مداخلات مسکن برای خدمت به افرادی که به طور مزمن بی خانمان هستند یا بی خانمان را تجربه می کنند یا در معرض خطر بی خانمانی هستند، همانطور که در بخش 5892 تعریف شده است، ایجاد و اجرا می کند و یکی از معیارهای واجد شرایط بودن قانون خدمات بهداشتی رفتاری زیر را برآورده می کند:
- کودکان و نوجوانان واجد شرایط، همانطور که در بخش 5892(k)(7) تعریف شده است به عنوان سن 25 سال یا کمتر و یا:
- مطابق با معیارهای ضرورت پزشکی مندرج در WIC 14184.402(d)، یا
- دارای اختلال مصرف مواد متوسط یا شدید (5891.5(c)).
- بزرگسالان واجد شرایط و بزرگسالان مسن، همانطور که در بخش 5892(k)(8) تعریف شده است به عنوان سن 26 سال یا بیشتر و یا:
- دارای معیارهای مندرج در WIC 14184.402(c)، یا
- دارای اختلال مصرف مواد متوسط یا شدید (5891.5(c))
- 50 درصد باید برای مداخلات مسکن برای افرادی که به طور مزمن بی خانمان هستند، با تمرکز بر کسانی که در اردوگاه ها هستند، استفاده شود.
- کودکان و نوجوانان واجد شرایط، همانطور که در بخش 5892(k)(7) تعریف شده است به عنوان سن 25 سال یا کمتر و یا:
- طبق بخش 5830 (الف) (1) WIC، هر شهرستان باید برنامه ای را برای مداخلات مسکن برای خدمت به افرادی که به طور مزمن بی خانمان هستند یا بی خانمان را تجربه می کنند یا در معرض خطر بی خانمانی هستند، همانطور که در بخش 5892 تعریف شده است، ایجاد و اجرا می کند و یکی از معیارهای واجد شرایط بودن قانون خدمات بهداشتی رفتاری زیر را برآورده می کند:
6. از ژوئیه 1 ، 2026 چه مقدار از پول قانون خدمات سلامت رفتاری برای حمایت از مسکن در دسترس خواهد بود؟
Per Proposition 1, 30 percent of county Behavioral Health Services Act allocations each year are for housing supports. Based on a projection of $3.5 billion total Behavioral Health Services Act revenue for FY 2026-2027, county allocations for the housing component will be approximately $950 million. Based on the current Mental Health Services Act allocation methodology outlined in Behavioral Health Information Notice No: 23-061, which determines the percentage of Mental Health Services Act funds received annually by each county, projected annual Behavioral Health Services Act allocations for housing interventions are:
- بسیار بزرگ: لس آنجلس 254.09 میلیون دلار
- بزرگ: ساکرامنتو، 34.99 میلیون دلار
- متوسط: سانتا کروز 6.79 میلیون دلار
- کوچک: هومبولت 3.3 میلیون دلار
بهعلاوه، برای اینکه شهرستانها بتوانند نیازها و اولویتهای مختلف محلی خود را برطرف کنند، شهرستانها میتوانند بودجه را برای افزایش این مؤلفه تا 14 درصد دیگر یا کاهش بودجه تا 7 درصد با انتقال بودجه بین دو مؤلفه تأمین مالی «قانون خدمات سلامت رفتاری» (FSP و خدمات و حمایتهای سلامت رفتاری) انتقال دهند.
به عنوان مثال، یک شهرستان می تواند تصمیم بگیرد به جای 30 درصد مورد نیاز، 37 درصد از بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری را به مداخلات مسکن با انتقال 7 درصد از دسته بندی دیگری از قانون خدمات سلامت رفتاری، مانند FSP ها، اختصاص دهد.
بعلاوه، یک شهرستان می تواند تصمیم بگیرد که به جای 30 درصد لازم، 23 درصد از بودجه قانون خدمات بهداشت رفتاری خود را به مداخلات مسکن اختصاص دهد و 7 درصد از تخصیص قانون خدمات بهداشت رفتاری خود را به دور از مداخلات مسکن به دسته دیگری منتقل کند.
انتقالها منوط به تأیید DHCS هستند و باید هنگام ارائه پیشنویس طرح یکپارچه سهساله بر اساس دادهها و نظرات جامعه درخواست شوند. چرخه بعدی و اولین چرخه قانون خدمات سلامت رفتاری، سال مالی 2026-2029 است.
7. چه مقدار از پول قانون خدمات سلامت رفتاری را می توان برای توسعه سرمایه از ژوئیه 1 ، 2026 استفاده کرد؟
حداکثر 25 درصد از وجوه مداخله مسکن (یعنی 7.5 درصد از اعتبارات محلی) می تواند برای پروژه های توسعه سرمایه استفاده شود. بر اساس برآورد طرح شده در سؤال 6، تقریباً 950 میلیون دلار می تواند برای کل سطل مداخلات مسکن برای سال مالی 2026-2027 در دسترس باشد. با فرض اینکه شهرستان ها بودجه را به داخل یا خارج از رده مداخله مسکن منتقل نمی کنند، تا 235.79 میلیون دلار می تواند برای پروژه های توسعه سرمایه مسکن در سطح محلی برای افراد دارای شرایط سلامت رفتاری استفاده شود. مجموع اعتبارات مداخله مسکن برای پروژه های عمرانی سرمایه ای در نهایت در سطح محلی تعیین می شود.
8. چه بودجه های دولتی یکبار مصرف دیگری برای بی خانمان ها به افراد دارای چالش های سلامت رفتاری خدمت کرده است که صندوق های جاری قانون خدمات سلامت رفتاری/قانون خدمات بهداشت روانی نیز می توانند به آنها خدمت کنند؟
بسیاری از برنامه های یکبار مصرف دولتی وجود دارد که به افراد مبتلا به بیماری های رفتاری خدمات ارائه کرده است. اگرچه این برنامهها ممکن است تعداد یا درصد شرکتکنندگانی را که دارای شرایط سلامت رفتاری هستند ردیابی نکنند، اما احتمالاً به بسیاری از افرادی که واجد شرایط دریافت خدمات قانون خدمات سلامت روان/قانون خدمات سلامت رفتاری هستند، خدمات رسانی کردهاند.
به تفکیک دپارتمان، عمده ترین وجوه دولتی یکبار مصرف برای بی خانمان ها عبارتند از:
- دپارتمان خدمات اجتماعی کالیفرنیا: برنامه حمایت از مسکن و معلولیت (HDAP); خانه امن; آوردن خانواده ها به خانه؛ برنامه پشتیبانی مسکن CalWORKs. Project Roomkey; و گسترش مراقبت از جامعه. (HDAP و CalWORKs برنامههای در حال انجامی هستند که یک بار توسعه برنامه داشتند.)
- وزارت مسکن و توسعه جامعه (HCD): Homekey; برنامه NPLH؛ برنامه پیشگیری از مسکن و بی خانمانی کهنه سربازان خدمت به کهنه سربازان کالیفرنیا که بی خانمانی را تجربه می کنند. بی خانمانی، مسکن، کمک و پیشگیری؛ بودجه حل اردوگاه; کمک های مالی چالش خانواده بی خانمان. مسکن انتقالی و برنامه تکمیلی (THP و THP-SUP)؛ Housing Navigators Maintenance Program (HNMP)، که به جوانان در سن انتقالی که بی خانمانی را تجربه می کنند خدمت می کند. و برنامه کمک و حمایت از حیوانات خانگی (PAS) که به پناهگاه ها کمک مالی می کند تا به آنها اجازه دهد افراد را با حیوانات خانگی در خود جای دهند.
- وزارت خدمات مراقبتهای بهداشتی: مسکن پل سلامت رفتاری (از طریق شهرستانها و نهادهای قبیلهای) بودجهای را برای راهاندازی مکانهای مسکن پل برای رفع نیازهای مسکن فوری افرادی که بی خانمانی را تجربه میکنند و دارای وضعیت سلامت رفتاری هستند، فراهم میکند. برنامه تشویقی مسکن و بی خانمانی (از طریق برنامه های مراقبت مدیریت شده Medi-Cal) مشوق هایی را برای برنامه های مراقبت مدیریت شده برای سرمایه گذاری و پیشرفت در رسیدگی به بی خانمانی و نگهداری افراد در خانه ارائه می دهد.
- CalVet: برنامه حمایت از جانبازان برای اتکا به خود، خدمات حمایتی پیشرفتهتری را برای جانبازان بالای 55 سال/حدت بالا در سایتهای مبتنی بر پروژه ارائه میکند تا از توانایی آنها برای پیر شدن در محل و ماندن در خانه پایدار پشتیبانی کند.
9. چه منابع مالی دیگری می تواند توسط شهرستان ها برای حمایت از مسکن افراد با چالش های سلامت رفتاری استفاده شود؟
ایالت دریافتکنندگان وجوه محلی را تشویق میکند تا بودجه قانون خدمات سلامت روان/قانون خدمات سلامت رفتاری را با سایر منابع محلی، ایالتی، فدرال و بشردوستانه ترکیب کنند، از جمله:
- Medi-Cal (از طریق برنامه های مراقبت مدیریت شده Medi-Cal)
- County realignment (according to Title 3, Division 3, Chapter 6.3 of the Government Code)
- Bronzan-McCorquodale Act (1991 realignment) (according to Division 5, Part 2 of the Welfare and Institutions Code)
- کمک های بلاکی فدرال (به عنوان مثال، اداره خدمات سوء مصرف مواد و خدمات سلامت روان)
- کمک هزینه سلامت روان CalVet برای افسران خدمات جانباز شهرستان
- Other housing and homelessness federal, state, and local funds
در اینجا چند نمونه از بودجه های دیگر وجود دارد که می تواند با بودجه قانون خدمات بهداشت روانی/قانون خدمات بهداشت رفتاری ترکیب شود تا نتایج بهتری برای سلامت و مسکن فراهم شود:
- تأمین مالی سرمایه برای مسکن از طریق پیوند سلامت رفتاری، بخشی از پیشنهاد 1
- حمایت های اجتماعی مرتبط با مسکن Medi-Cal، و در صورت تایید توسط مراکز فدرال خدمات مدیکر و مدیکید (CMS)، اجاره انتقالی. علاوه بر این، مزیت مدیریت مراقبت پیشرفته Medi-Cal میتواند به ارتباط افراد با حمایتها و خدمات مسکن برای بهبود نتایج سلامت و مسکن کمک کند.
- سایر بودجههای فدرال، ایالتی و محلی متمرکز بر سلامت رفتاری در حد مجاز (به فهرست بالا مراجعه کنید)
- سایر صندوق های مسکن و بی خانمانی فدرال، ایالتی و محلی، از جمله برنامه مسکن، کمک، و پیشگیری بی خانمان ها و بودجه از سوی مقامات مسکن عمومی
- تامین مالی از منابع بشردوستانه و خصوصی
[توجه: بخشهای بهداشت رفتاری شهرستان نمیتوانند از بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری برای مداخلات مسکن که تحت پوشش برنامه مراقبت مدیریتشده Medi-Cal هستند، طبق WIC 5830(c)(2) استفاده کنند.]
10. Where can I get more information about counties’ current investments and future planning for housing supports for people with behavioral health and housing needs?
- Counties’ current three-year Mental Health Services Act program and expenditure plan
- هیئتهای نظارت شهرستان، مدیر بهداشت رفتاری شهرستان (مسئول نظارت بر قانون خدمات سلامت روان و قانون خدمات بهداشت رفتاری)، و سرپرست مسکن شهرستان (تامین مالی مسکن و بیخانمانها)
- سایر منابع از برنامههای ایالتی که میتوانند مکمل طرحهای شهرستانی برای قانون خدمات سلامت رفتاری باشند:
- DHCS:
- HCD:
- CalVet:
- رای دهندگان اقدامات وثیقه مسکن و بی خانمانی جانبازان را تایید کردند
- برنامه های کمک هزینه سلامت روان CalVet برای شهرستان ها
- پشتیبان کهنه سرباز به خلبان خوداتکایی
نمی توان URL مشخص شده در ویژگی Content Link را بازیابی کرد. برای راهنمایی بیشتر، با مدیر سایت خود تماس بگیرید.