پرش به محتوا​​ 
خانه تحول سلامت رفتاری قانون خدمات سلامت رفتاری​​ 

قانون خدمات بهداشت رفتاری​​ 

تحول سلامت رفتاری​​ 

قانون خدمات بهداشت رفتاری چیست؟​​ 

قانون خدمات سلامت رفتاری جایگزین قانون خدمات سلامت روان مصوب سال ۲۰۰۴ می‌شود. این طرح، بودجه مراقبت‌های سلامت رفتاری را اصلاح می‌کند تا خدمات را برای افرادی که بیشترین نیازهای سلامت روان را دارند، در اولویت قرار دهد و در عین حال درمان اختلالات مصرف مواد (SUD) را نیز اضافه کند، مداخلات مسکن را گسترش دهد و نیروی کار سلامت رفتاری را افزایش دهد. همچنین نظارت، شفافیت و پاسخگویی را در سطوح ایالتی و محلی افزایش می‌دهد. علاوه بر این، قانون خدمات سلامت رفتاری با پیشبرد عدالت و کاهش نابرابری‌ها برای افراد دارای نیازهای سلامت رفتاری، مسیرهایی را برای تضمین دسترسی عادلانه به مراقبت ایجاد می‌کند. این بخشی از گزاره ۱ است. بخش دوم طرح پیشنهادی شماره ۱، یعنی اوراق قرضه سلامت رفتاری، ۶.۴ میلیارد دلار اوراق قرضه را برای تأمین مالی تخت‌های درمانی سلامت رفتاری، مسکن حمایتی، اماکن اجتماعی و بودجه برای اسکان جانبازان دارای نیازهای سلامت رفتاری اختصاص می‌دهد.​​ 

از انتقال قانون خدمات سلامت روان به قانون خدمات بهداشت رفتاری چه چیزی باقی می ماند؟​​ 

کنترل محلی برای تعیین نحوه تخصیص بودجه و فرآیند برنامه‌ریزی اجتماعی برای اجرای خدمات، همچنان به قوت خود باقی است. شهرستان‌ها همچنین به تعیین نحوه ارائه خدمات از طریق سیستم شهرستانی خود و/یا از طریق پیمانکاران ارائه دهنده ادامه می‌دهند. شهرستان‌ها ملزم به پایان دادن به هیچ یک از قراردادهای موجود خود نیستند. علاوه بر این، شهرستان‌ها می‌توانند از بودجه‌های مختلفی برای قراردادها، مانند Medi-Cal یا سایر منابع تأمین مالی سلامت رفتاری، استفاده کنند. روش تخصیص برای توزیع بودجه محلی نیز به همین شکل باقی خواهد ماند. نوآوری در تمام بخش‌های بودجه‌ی قانون خدمات سلامت رفتاری تشویق می‌شود.​​ 

طبق قانون خدمات بهداشت رفتاری به چه کسانی خدمات داده می شود؟​​ 

قانون خدمات بهداشت رفتاری بودجه ای را برای ارائه خدمات به بزرگسالان و کودکان واجد شرایط با یا در معرض خطر جدی ترین شرایط بهداشت روانی و SUDs، از جمله افرادی که بی خانمانی را تجربه می کنند، در معرض خطر زندانی شدن، ورود مجدد به جامعه از یک محیط مرتبط با عدالت را هدف قرار می دهد. ، در معرض خطر نگهبانی، در مراقبت از خانواده، و/یا در معرض خطر نهادینه شدن.​​ 

چرا قانون خدمات بهداشت رفتاری قانون خدمات بهداشت روانی را به افراد مبتلا به SUD گسترش می دهد؟​​ 

ما راه درازی را در درک SUD ها پیموده ایم و باید به کاهش انگ مرتبط با SUD ها ادامه دهیم. نیاز به خدمات SUD افزایش یافته است و اغلب ارتباط نزدیکی با شرایط سلامت روان دارد. گسترش واجد شرایط بودن برای شامل افرادی که دارای SUD هستند، یک ابزار اختیاری برای رفع نیازهای خدمات SUD، بر اساس نیازها و داده های جامعه، مانند میزان شیوع، فراهم می کند. همچنین به شهرستان ها اجازه می دهد تا از بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری در ترکیب با بودجه فدرال برای گسترش خدمات SUD استفاده کنند.​​ 

چگونه قانون خدمات بهداشت رفتاری از استراتژی‌های پاسخگوی فرهنگی حمایت می‌کند و هدف کاهش قابل اندازه‌گیری نابرابری‌های بهداشتی را برآورده می‌کند؟​​ 

قانون خدمات سلامت رفتاری بر اساس استراتژی‌های بسیاری بنا شده است تا نیازهای جوامع را برای خدمات پاسخگو به فرهنگ که سلامت را بهبود می‌بخشد و نابرابری‌های بهداشتی را برای همه کاهش می‌دهد، برآورده کند، از جمله:​​ 

  • کاهش سیلوها برای برنامه ریزی و ارائه خدمات.​​ 
  • نیاز به داده ها و استراتژی های طبقه بندی شده برای کاهش نابرابری های سلامت در برنامه ریزی، خدمات و نتایج.​​ 
  • به وضوح پیشبرد شیوه های تعریف شده توسط جامعه به عنوان یک استراتژی کلیدی برای کاهش نابرابری های بهداشتی و افزایش نمایندگی های متنوع جامعه.​​ 

کودکان و نوجوانان چگونه از قانون خدمات بهداشت رفتاری بهره مند خواهند شد؟​​ 

سلامت روان و چالش های مصرف مواد در طول عمر تجربه می شود. قانون خدمات بهداشت رفتاری ابزارهایی را برای درمان افرادی که شرایط جدی‌تری دارند و مداخله زودهنگام، ملاقات با کودکان، جوانان و خانواده‌هایشان در جایی که قرار است مسیر بیماری و سایر پیامدهای منفی را مختل کنند، تقویت می‌کند. تلاش‌های پیش‌گیری مبتنی بر جمعیت جدید که توسط دولت اداره می‌شود، شیوع مسائل بهداشت روانی و SUDs را کاهش می‌دهد و کودکان و جوانان را در اولویت قرار می‌دهد.​​ 

  • High-need individuals will benefit from the emphasis on Full Service Partnerships, which provide evidence-based programs, like high-fidelity wraparound to community-defined evidence-based programs. These children and youth can benefit from a whole-person approach that is trauma-informed, age-appropriate, and in partnership with family or an individual’s existing supports.​​ 
  • 51 درصد از بودجه مداخله زودهنگام باید به افراد 25 ساله و کمتر اختصاص داده شود و شامل مشاوره بهداشت روان در دوران کودکی (0-5)، خدمات مبتنی بر مدرسه، و گسترش تشخیص و مداخله زودهنگام روان پریشی و اختلال خلقی باشد.​​ 
  • برنامه ریزی مبتنی بر جمعیت در مورد سلامت و تندرستی رفتاری برای افزایش آگاهی در مورد منابع، کاهش انگ، و توقف مشکلات سلامت رفتاری قبل از شروع.​​ 

مسئولیت های جدیدی که دولت با 10 درصد بودجه اختصاص یافته بر عهده می گیرد چیست؟​​ 

بر اساس قانون خدمات سلامت رفتاری، مسئولیت‌های جدیدی برای ادارات دولتی وجود دارد:​​ 

  • اداره بهداشت عمومی کالیفرنیا (CDPH) 4 درصد را برای خدمات پیشگیری مبتنی بر جمعیت در سراسر ایالت دریافت خواهد کرد که 51 درصد از این بودجه به افراد 25 ساله و کمتر خدمات می دهد.​​ 
  • دپارتمان دسترسی و اطلاعات به مراقبت‌های بهداشتی (HCAI) 3 درصد برای ابتکارات نیروی کار پایدار در سراسر ایالت برای گسترش نیروی کار بهداشت رفتاری شایسته و آموزش دیده از نظر فرهنگی دریافت خواهد کرد.​​ 
  • DHCS، همراه با ادارات مختلف ایالتی، بخشی از 3 درصد باقیمانده (که از 5 درصد کاهش یافته بود) را برای نظارت و نظارت، کمک های فنی و اجرای برنامه ها دریافت خواهند کرد. BHSOAC صندوق مشارکت نوآوری را هدایت خواهد کرد که سالانه 20 میلیون دلار را برای توسعه نوآوری با شرکای غیردولتی کنار می گذارد.​​ 

مقوله های بودجه شهرستانی تحت قانون خدمات بهداشت رفتاری کدامند؟​​ 

دسته بندی بودجه برای تامین مالی شهرستان به شرح زیر است:​​ 

  • 35 درصد برای خدمات و حمایت های بهداشتی رفتاری، از جمله مداخله زودهنگام. گسترش و مشارکت؛ نیروی کار؛ آموزش و پرورش؛ امکانات سرمایه و نیازهای تکنولوژیکی؛ و پایلوت ها و پروژه های نوآورانه.​​ 
    • اکثریت (51 درصد) از این مقدار باید برای مداخله در علائم اولیه بیماری روانی یا SUD استفاده شود.​​ 
    • اکثریت (۵۱ درصد) خدمات و حمایت‌های مداخله زودهنگام باید برای افراد ۲۵ سال و کمتر باشد.

      ۳۵ درصد برای برنامه‌های مشارکت با خدمات کامل، شامل مراقبت‌های جامع و ویژه برای افراد در هر سنی با پیچیده‌ترین نیازها (که به عنوان مدل «هر کاری که لازم باشد» نیز شناخته می‌شود).

      ۳۰ درصد برای مسکن، شامل مداخلات مربوط به یارانه‌های اجاره، یارانه‌های عملیاتی، مسکن اشتراکی، مسکن خانوادگی برای کودکان و جوانان واجد شرایط، و سهم غیر فدرال از اجاره بهای انتقالی خاص.​​ 
    • نیمی از این مبلغ (50 درصد) برای مداخلات مسکن برای بی خانمان های مزمن در اولویت است.​​ 
    • تا ۲۵ درصد می‌تواند برای توسعه سرمایه استفاده شود.

      با اجازه دادن به هر شهرستان برای جابجایی تا ۷ درصد از یک دسته به دسته دیگر، و حداکثر ۱۴ درصد اضافه شدن به هر دسته، به شهرستان‌ها انعطاف‌پذیری در حوزه‌های تأمین مالی فوق را ارائه می‌دهد تا به شهرستان‌ها اجازه دهد نیازها و اولویت‌های محلی مختلف خود را - بر اساس داده‌ها و نظرات جامعه - برطرف کنند.​​ 

شهرستان ها بسیار متفاوت هستند، به خصوص شهرستان های کوچک. آیا انعطاف پذیری یا معافیت های دیگری وجود دارد؟​​ 

بله، شهرستان ها دارای نقاط قوت و چالش های منحصر به فردی هستند، به خصوص شهرستان های کوچک با جمعیت 200000 یا کمتر. DHCS با کمک کانتی ها، معیارهایی را ایجاد می کند و یک فرآیند تأیید برای معافیت های شهرستان های کوچک ایجاد می کند. دو مثال کلیدی عبارتند از:​​ 

  • An exemption from dedicating 30 percent of local funds for housing interventions in the 2026-29 planning cycle and ongoing. ​​ 
  • معافیت از ارائه برخی مدل‌های درمانی با وفاداری که ممکن است شهرستان‌های کوچک ظرفیت یا مقیاس ارائه آن را نداشته باشند.​​ 

چگونه قانون خدمات بهداشت رفتاری نظارت، پاسخگویی و شفافیت را برای مردم بهبود می بخشد؟​​ 

دو به روز رسانی مهم وجود دارد که به دستیابی به این اهداف کمک می کند.​​ 

  • طرح یکپارچه شهرستان برای خدمات و پیامدهای سلامت رفتاری: این اسناد برنامه‌ریزی سه ساله، که اولین پیش‌نویس آن در ماه مارس 31 ، 2026 و آخرین آن در ژوئن 30 ، 2026 ارائه خواهد شد، تصویری جامع‌تر و شفاف‌تر از تمام بودجه‌های عمومی محلی، ایالتی و فدرال سلامت رفتاری، از جمله قانون خدمات سلامت رفتاری، تجدید سازمان، کمک‌های مالی فدرال برای سوءمصرف مواد و خدمات سلامت روان و پروژه‌های کمک به گذار از بی‌خانمانی (PATH)، بودجه‌های تسویه حساب مواد افیونی و Medi-Cal ارائه خواهد داد. این برنامه‌ها، بودجه‌ای از هزینه‌های برنامه‌ریزی‌شده، ذخایر و تعدیلات را ارائه می‌دهند، با اهداف و معیارهای نتیجه‌ای ایالتی و محلی همسو می‌شوند و استراتژی‌های نیروی کار را ترسیم می‌کنند. برنامه‌ها باید با استفاده از نظرات ذینفعان محلی، از جمله نظرات سایر اعضای هیئت‌های مشاوره سلامت رفتاری محلی، تدوین شوند.​​ 
  • گزارش نتایج سلامت رفتاری شهرستان، پاسخگویی و شفافیت: شهرستان‌ها ملزم به گزارش سالانه هزینه‌های تمام بودجه‌های سلامت رفتاری محلی، ایالتی و فدرال (به عنوان مثال، قانون خدمات سلامت رفتاری، بودجه تنظیم مجدد، کمک‌های مالی فدرال اداره خدمات سوءمصرف مواد و سلامت روان و PATH، صندوق‌های تسویه حساب مواد افیونی و Medi-Cal)، مبالغ خرج نشده، داده‌ها و نتایج استفاده از خدمات با رویکرد عدالت در سلامت، معیارهای نیروی کار و سایر اطلاعات خواهند بود. DHCS مجاز است برنامه‌های اقدام اصلاحی را برای شهرستان‌هایی که الزامات خاصی را برآورده نمی‌کنند، اعمال کند.​​ 

نتایج عملکرد توسط DHCS با مشورت شهرستان ها و ذینفعان توسعه خواهد یافت. 2 درصد اضافی و حداکثر تا 4 درصد برای شهرستان‌های کوچک درآمد محلی قانون خدمات بهداشت رفتاری ممکن است برای بهبود برنامه‌ریزی، کیفیت، نتایج، گزارش‌دهی داده‌ها و نظارت پیمانکاران فرعی برای همه بودجه‌های بهداشت رفتاری شهرستان، علاوه بر تخصیص 5 درصدی برنامه‌ریزی شهرستانی استفاده شود. شهرستان‌ها همچنین می‌توانند از بودجه برای حمایت از آموزش و کمک‌های فنی استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که ذینفعان اطلاعات و داده‌های کافی برای مشارکت در توسعه برنامه‌های یکپارچه و به‌روزرسانی‌های سالانه دارند.​​ 

Where should I start if I’m seeking mental health and/or SUD treatment?​​ 

اگر به دنبال خدمات سلامت روان و خدمات SUD هستید، لطفاً برای کسب اطلاعات در مورد منابع موجود و گزینه‌های درمانی، از وب‌سایت DHCS دیدن کنید. خط نجات خودکشی و بحران ۹۸۸ ، ۲۴ ساعت شبانه‌روز، هفت روز هفته و ۳۶۵ روز سال در دسترس است. همچنین می‌توانید از طریق چت زنده، تماس با شماره ‎(833) 317-HOPE (4673)‎ یا پیامک با CalHOPE ارتباط برقرار کنید. علاوه بر این، یک برنامه جدید و پیشگامانه، با دو اپلیکیشن موبایل آسان برای استفاده: BrightLife Kids و Soluna ، پشتیبانی سلامت روان رایگان، ایمن و محرمانه را برای جوانان و خانواده‌ها در سراسر ایالت فراهم می‌کند.​​ 

علاوه بر این، Shatterproof Treatment Atlas ، یک مکان یاب، ارزیابی و پلت فرم استانداردهای درمان اعتیاد، می تواند افراد را به درمان اعتیاد مبتنی بر شواهد مناسب متصل کند. برای توانمندسازی افراد و تغییر نگرش در مورد SUD، DHCS Unshame California را راه‌اندازی کرد، یک کمپین علمی محور و مبتنی بر محتوا که پیام‌های ضد انگ را از طریق داستان‌های کالیفرنیایی‌هایی که تحت تأثیر SUD قرار گرفته‌اند، ترویج می‌کند. هر دو درمان Atlas و Unshame California با ابتکارات در حال انجام در سراسر ایالت برای کاهش مصرف بیش از حد مواد، حمایت از تلاش‌های بهبودی و آموزش عموم همسو هستند.​​ 

نمی توان URL مشخص شده در ویژگی Content Link را بازیابی کرد. برای راهنمایی بیشتر، با مدیر سایت خود تماس بگیرید.​​