تعاریف انزوا و محدودیت
مهار رفتاری به معنای «مهار مکانیکی» یا «مهار فیزیکی» است و زمانی به عنوان مداخله استفاده میشود که رفتار فرد به عنوان یک خطر فوری برای خود یا دیگران مطرح باشد. این شامل مهارهایی که برای اهداف پزشکی استفاده میشوند، از جمله، اما نه محدود به، ایمنسازی سوزن داخل وریدی یا بیحرکت کردن فرد برای یک عمل جراحی، یا مهارهای وضعیتی، یا دستگاههایی که برای جلوگیری از آسیب یا بهبود تحرک و عملکرد مستقل فرد به جای محدود کردن حرکت استفاده میشوند، نمیشود.
مهار به معنای مهار فیزیکی مختصر یک فرد برای کنترل سریع فردی است که رفتار پرخاشگرانه یا تحریک آمیزی از خود نشان می دهد که برای خود یا دیگران خطری ایجاد می کند.
غیر ارادی داروی اورژانسی به دارویی گفته میشود که علیرغم مخالفت فرد، برای حفظ جان یا جلوگیری از آسیب جدی جسمی به فرد یا دیگران ضروری است و اخذ رضایت اولیه از او غیرممکن است. لازم نیست قبل از تجویز داروی اورژانس، آسیب واقعی رخ داده باشد یا اجتنابناپذیر شده باشد.
مهار مکانیکی به معنای استفاده از یک وسیله، ماده یا تجهیزات مکانیکی متصل یا مجاور بدن فرد است که او نمیتواند به راحتی آن را جدا کند و آزادی حرکت تمام یا بخشی از بدن فرد را محدود میکند یا دسترسی عادی به بدن فرد را محدود میکند و به عنوان یک مهار رفتاری استفاده میشود.
مهار فیزیکی به معنای استفاده از یک وسیلهی دستی برای محدود کردن آزادی حرکت تمام یا بخشی از بدن فرد یا محدود کردن دسترسی عادی به بدن فرد است و به عنوان یک مهار رفتاری استفاده میشود. مهار فیزیکی هرگونه تماس فیزیکی بین کارکنان و افراد است که فرد ناخواسته در آن شرکت میکند. مهار فیزیکی شامل نگه داشتن کوتاه مدت یک فرد بدون اعمال زور بیش از حد به منظور آرام کردن یا تسلی دادن، یا تماس فیزیکی با هدف کمک ملایم به فرد در انجام وظایف یا هدایت یا کمک به فرد از یک منطقه به منطقه دیگر نمیشود.
انزوا به معنای حبس غیرارادی یک فرد در یک اتاق یا منطقهای است که از نظر فیزیکی برای هر مدت زمانی از خروج او جلوگیری میشود، با هدف اصلاح یک رفتار. انزوا شامل «وقفه زمانی» نمیشود، که در آن فرد موافقت میکند در یک اتاق یا منطقه قفل نشده بماند و حق انتخاب ترک آن را بدون ترس از عواقب نامطلوب یا قرار گرفتن در انزوا یا محدودیتها حفظ کند.
آسیب جدی به معنای هرگونه آسیب قابل توجهی در وضعیت جسمانی است که توسط پرسنل پزشکی واجد شرایط تعیین می شود و شامل سوختگی، پارگی، شکستگی استخوان، هماتوم قابل توجه یا آسیب به اندام های داخلی می شود، اما محدود به آن نمی شود.