Proposition 1 – An Overview
تحول سلامت رفتاری
گزاره 1 چیست
پیشنهاد شماره ۱ در مارس ۲۰۲۴ توسط رأی‌دهندگان کالیفرنیایی تصویب شد. این بسته دو لایحه‌ای، لایحه سنا (SB) 326 (Eggman، فصل 790، اساسنامه 2023) و لایحه مجلس (AB) 531 (Irwin، فصل 789، اساسنامه 2023)، تلاش‌هایی را در سطح ایالت برای اصلاح و گسترش سیستم سلامت رفتاری کالیفرنیا پیشنهاد کردند و توسط مجلس قانونگذاری ایالت کالیفرنیا و فرماندار به رأی گذاشته شدند. DHCS به اجرای این تغییرات به عنوان تحول سلامت رفتاری اشاره می‌کند. گزاره ۱ از دو بخش تشکیل شده است: قانون خدمات سلامت رفتاری و ضمانت سلامت رفتاری.
قانون خدمات بهداشت رفتاری چیست؟
قانون خدمات بهداشت رفتاری جایگزین قانون خدمات بهداشت روانی سال 2004 می شود. این برنامه بودجه مراقبت‌های بهداشتی رفتاری را اصلاح می‌کند تا خدمات را برای افرادی که دارای مهمترین نیازهای سلامت روان هستند، در اولویت قرار دهد، در حالی که درمان اختلالات مصرف مواد (SUD)، گسترش مداخلات مسکن، و افزایش نیروی کار بهداشت رفتاری را اضافه می‌کند. همچنین نظارت، شفافیت و پاسخگویی را در سطوح ایالتی و محلی افزایش می دهد. علاوه بر این، قانون خدمات سلامت رفتاری مسیرهایی را برای تضمین دسترسی عادلانه به مراقبت از طریق پیشبرد برابری و کاهش نابرابری برای افراد دارای نیازهای سلامت رفتاری ایجاد می کند. بخشی از گزاره 1 است.
پیوند سلامت رفتاری چیست؟
Behavioral Health Bond اجازه می دهد 6.4 میلیارد دلار اوراق قرضه برای تامین مالی تخت های درمان رفتاری، مسکن حمایتی، سایت های اجتماعی، و بودجه برای اسکان جانبازان با نیازهای سلامت رفتاری:
- $ 4.4 billion of these funds will be administered by DHCS for grants to public and private entities for behavioral health treatment and residential settings.
- $ 1.5 billion of the $4.4 billion will be awarded only to counties, cities, and tribal entities, with $30 million set aside for tribes.
- 1.972 میلیارد دلار باقیمانده توسط وزارت مسکن و توسعه جامعه کالیفرنیا (HCD) برای حمایت از مسکن حمایتی دائمی برای افرادی که در معرض خطر بی خانمانی و چالش های سلامت رفتاری هستند یا در معرض آن قرار دارند، اداره می شود. از این مبلغ، 1.065 میلیارد دلار برای جانبازان خواهد بود. همه این تلاش‌ها از برنامه‌های موجود موثر، از جمله برنامه زیرساخت پیوسته سلامت رفتاری (BHCIP)، پروژه Homekey، و برنامه پیشگیری از مسکن و بی‌خانمان‌های جانبازان (VHHP) استفاده می‌کنند.
- این قسمت دیگر گزاره 1 است.
چگونه طرح پیشنهادی شماره ۱، قانون خدمات سلامت روان را تغییر می‌دهد؟
طرح پیشنهادی ۱، ظرفیت ایالت را برای ارائه مراقبت‌های سلامت رفتاری و مسکن برای جمعیت‌های آسیب‌پذیر که با مهمترین نیازهای سلامت روان زندگی می‌کنند، افزایش می‌دهد و کمک‌هزینه مراقبت از افرادی را که فقط اختلال مصرف مواد دارند، اضافه می‌کند. همچنین تخصیص بودجه را اصلاح می‌کند، دسترسی را گسترش می‌دهد و انواع پشتیبانی موجود برای همه کالیفرنیایی‌ها را افزایش می‌دهد - تلاش می‌کند تا اطمینان حاصل کند که مردم می‌توانند کمک و پشتیبانی مورد نیاز خود را، در زمان نیاز و در جامعه خود دریافت کنند.
اکنون شهرستان‌ها مجموعه‌ای قوی از ابزارها را برای کمک به کالیفرنیایی‌های نیازمند، از جمله مداخلات جدید در زمینه مسکن، در اختیار دارند. ما همچنان از طریق برنامه‌های مشارکت با خدمات کامل و خدمات و پشتیبانی‌های سلامت رفتاری، از جمله مداخله زودهنگام با منابعی که به کالیفرنیایی‌های ۲۵ سال و کمتر اختصاص داده شده است ، از رویکرد «هر کاری لازم است انجام بده» حمایت می‌کنیم تا چالش‌های سلامت رفتاری قبل از بدتر شدن، مورد بررسی قرار گیرند.
این تغییرات با حمایت از شیوه های تعریف شده توسط جامعه به عنوان یک استراتژی کلیدی برای کاهش نابرابری های بهداشتی، خدمات پاسخگوی فرهنگی را پیش می برد. شهرستان ها باید نشان دهند که چگونه به صورت استراتژیک در مداخله زودهنگام سرمایه گذاری می کنند و نوآوری سلامت رفتاری را پیش می برند.
منابع سراسری از موارد زیر پشتیبانی خواهند کرد:
- برنامه ریزی پیشگیری مبتنی بر جمعیت،
- سرمایه‌گذاری‌های نیروی کار برای گسترش نیروی کار شایسته فرهنگی رفتاری.
- این وجوه برای سرمایه گذاری 2.4 میلیارد دلاری در آموزش نیروی کار در پنج سال اول استفاده خواهد شد.
- نظارت و نظارت برای افزایش شفافیت.
- $ 20 million annually to support a new Innovation Partnership Fund directed by the Behavioral Health Services Oversight and Accountability Commission (BHSOAC).
How does Proposition 1 address Californians’ key behavioral health challenges?
پیشنهاد 1:
- بهبود دسترسی سراسری به خدمات سلامت رفتاری، با تمرکز بر افراد با نیازها و آسیب‌پذیری‌های بالا، در عین کاهش نابرابری‌های بهداشتی.
- افزایش زیرساخت تسهیلات درمان رفتاری
- خدمات و زیرساخت های مسکن را برای کالیفرنیایی ها با مهمترین نیازهای بهداشت رفتاری گسترش دهید.
- افزایش سرمایه گذاری با گسترش نیروی کار بهداشت رفتاری.
- گسترش سرمایه گذاری در خدمات مداخله زودهنگام، با تمرکز بر کودکان و جوانان.
- افزایش نظارت و پاسخگویی در سطوح ایالتی و محلی و شفافیت برای مردم.
مسکن برای افرادی که با بی خانمانی مواجه هستند چگونه تحت تأثیر پیشنهاد 1 قرار می گیرد؟
مسکن یک جزء اساسی از درمان، بهبودی و ثبات سلامت رفتاری است. به عنوان بخشی از قانون خدمات سلامت رفتاری، 30 درصد از بودجه تخصیص یافته هر شهرستان به قانون خدمات سلامت رفتاری باید برای مداخلات مسکن برای کالیفرنیایی‌هایی که نیازهای اساسی سلامت رفتاری دارند و بی‌خانمان یا در معرض خطر بی‌خانمانی هستند، استفاده شود. نیمی از این مبلغ برای افراد و خانواده‌هایی که بی‌خانمانی طولانی‌مدت را تجربه می‌کنند، در اولویت قرار دارد. قانون خدمات سلامت رفتاری، درآمد مستمری را برای شهرستان‌ها فراهم می‌کند تا به افراد دارای نیازهای شدید سلامت رفتاری در زمینه مسکن کمک کند و مسیری را برای بهبودی بلندمدت، از جمله سرمایه مستمر برای ساخت گزینه‌های مسکن بیشتر، فراهم می‌کند. علاوه بر این، بیش از ۱۱۱۵۰ تخت جدید برای درمان سلامت رفتاری و واحدهای مسکونی حمایتی برای افرادی که بی‌خانمانی را تجربه می‌کنند یا در معرض خطر آن هستند و نیازهای سلامت رفتاری دارند، تأمین مالی خواهد شد و یک سرمایه‌گذاری مسکن اختصاصی برای خدمت به جانبازان اختصاص داده خواهد شد.
گزاره 1 چگونه با سایر ابتکارات سلامت رفتاری مرتبط است؟
ایالت متعهد است که اطمینان حاصل کند کالیفرنیایی‌ها خدمات سلامت روان و اختلال سوءمصرف مواد مورد نیاز خود را دریافت می‌کنند. اصلاحات جدید تحت عنوان گزاره ۱ بر اساس تلاش‌های موجود از طریق طرح Cal-Cal پیشرو و نوآور کالیفرنیا (CalAIM)، طرح ابتکاری سلامت رفتاری کودکان و نوجوانان (CYBHI)، طرح شبکه‌های سازمان‌یافته مبتنی بر جامعه سلامت رفتاری برای مراقبت و درمان عادلانه (BH-CONNECT)، برنامه زیرساخت پیوسته سلامت رفتاری (BHCIP)، قانون کمک، بهبودی و توانمندسازی جامعه (CARE) ، لایحه ۴۳ سنا و طرح مسکن پل سلامت رفتاری برای افزایش دسترسی عادلانه به مراقبت‌های سلامت رفتاری در این چهار حوزه انجام می‌شود:
- همان جمعیت های اولویت دار را هدف قرار دهید.
- روی روش های مبتنی بر شواهد سرمایه گذاری کنید.
- مسکن جدید و گزینه های درمانی مسکونی را ارائه دهید.
- شامل بودجه برای نیروی کار بهداشت رفتاری.
آیا می توان از بودجه پیشنهادی 1 برای وادار کردن افراد به درمان غیرارادی استفاده کرد؟
شماره گزاره 1 هیچ تغییری در قانون Lanterman-Petris-Short (LPS) که بر معیارها و رویه های تعهد غیر ارادی حاکم است، ایجاد نمی کند.
آیا پیشنهاد 1 مالیات ها را افزایش می دهد؟
خیر، بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری مانند بودجه قانون خدمات بهداشت روانی باقی می ماند - یک درصد مالیات بر درآمد بر درآمد شخصی بیش از یک میلیون دلار در سال.
آیا پیشنهاد 1 بودجه خدمات برای افراد مبتلا به بیماری روانی شدید را قطع می کند؟
خیر. قانون خدمات سلامت رفتاری، تأمین بودجه برای خدمات و حمایت‌ها را برای افراد مبتلا به شدیدترین بیماری‌های سلامت روان و اختلال مصرف مواد در اولویت قرار می‌دهد. ایالت کالیفرنیا در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری قابل توجهی در زنجیره مراقبت‌های سلامت رفتاری این ایالت انجام داده تا دسترسی به آن را گسترش دهد. این اصلاح اخیر در قانون خدمات سلامت روان، این تلاش‌ها را تسریع می‌کند. طرح پیشنهادی ۱، دسترسی را گسترش می‌دهد و انواع پشتیبانی موجود برای همه کالیفرنیایی‌ها را افزایش می‌دهد - تلاش می‌کند تا اطمینان حاصل کند که مردم می‌توانند کمک و پشتیبانی مورد نیاز خود را، در زمان نیاز و در جامعه خود دریافت کنند.
آیا پیشنهاد 1 کنترل را از شهرستان ها به ایالت منتقل می کند؟
ایالت به کار دست در دست هم با شهرستان ها ادامه می دهد تا اطمینان حاصل کند که آنها به سرعت و به درستی ابزارهای نوآورانه و نوسازی سیستم مراقبت های بهداشتی رفتاری را برای خدمت رسانی بهتر به کالیفرنیایی هایی که نیاز به مراقبت، پشتیبانی، خدمات و درمان دارند، اجرا می کنند. بخش‌ها اکنون مجموعه‌ای قوی از ابزارهای موجود برای کمک به کالیفرنیایی‌های نیازمند و دریافت مراقبت‌های بهداشتی رفتاری مورد نیاز را دارند.