گزاره ۱ قانون خدمات سلامت رفتاری: نحوه استفاده از بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری/قانون خدمات سلامت روان برای مسکن​​ 

• تحول سلامت رفتاری​​ 
• قانون خدمات بهداشت رفتاری​​ 
• برنامه زیرساخت پیوسته سلامت رفتاری​​ 
• تعامل با ذینفعان​​ 
• منابع​​ 

در مارس ۲۰۲۴، رأی‌دهندگان طرح پیشنهادی شماره ۱، تحولی در سیستم سلامت رفتاری کالیفرنیا، را تصویب کردند. قانون جدید شامل دو بخش است: قانون خدمات سلامت رفتاری و یک ضمانت سلامت رفتاری ۶.۴ میلیارد دلاری برای زیرساخت‌های اجتماعی و مسکن دارای خدمات.​​ 

این برگه اطلاعات اولیه در مورد بودجه مسکن و فرصت هایی که توسط قانون خدمات سلامت رفتاری/قانون خدمات سلامت روان امکان پذیر شده است، ارائه می دهد. قانون خدمات بهداشتی رفتاری پیشنهادی 1 دقیق تر: آغازگر حمایت مسکن (ژوئیه 2024) در دسترس است.​​ 

1. Behavioral Health Services Act – Opportunities for Housing​​ 

قانون خدمات سلامت رفتاری، قانون خدمات سلامت روان را که در سال ۲۰۰۴ توسط رأی‌دهندگان تصویب شده بود، مدرن‌سازی می‌کند تا به سیستم و نیازهای سلامت رفتاری امروزی بپردازد. این اصلاحات، خدمات را گسترش می‌دهد تا شامل درمان افراد مبتلا به اختلالات مصرف مواد، اولویت‌بندی مراقبت از افراد مبتلا به جدی‌ترین بیماری‌های روانی، تأمین منابع مداوم برای مداخلات مسکن و نیروی کار و ادامه سرمایه‌گذاری در پیشگیری، مداخله زودهنگام و برنامه‌های آزمایشی نوآورانه شود. مسکن یک جزء اساسی از درمان، بهبودی و ثبات سلامت رفتاری است. از سال ۲۰۲۶، طبق قانون خدمات سلامت رفتاری، ۳۰ درصد از بودجه تخصیصی هر شهرستان باید برای مداخلات مسکن برای کالیفرنیایی‌هایی که نیازهای اساسی سلامت رفتاری دارند و بی‌خانمان یا در معرض خطر بی‌خانمانی هستند، استفاده شود. نیمی از این مبلغ برای کسانی که بی‌خانمانی مزمن را تجربه می‌کنند، در اولویت قرار دارد.​​ 

قانون خدمات سلامت رفتاری، بودجه‌ی مستمری را برای شهرستان‌ها فراهم می‌کند تا به افراد دارای نیازهای جدی سلامت رفتاری در زمینه‌ی مسکن کمک کنند و مسیری را برای بهبودی بلندمدت، از جمله سرمایه‌ی مستمر برای ساخت گزینه‌های بیشتر مسکن، فراهم می‌کند. بر اساس پیش‌بینی‌های سال مالی (FY) 2026-2027، کل بودجه مسکن در سطح ایالت تقریباً 950 میلیون دلار در سال خواهد بود که به درآمدهای مالیاتی بستگی دارد. علاوه بر این، برای اینکه شهرستان‌ها بتوانند به نیازها و اولویت‌های محلی مختلف خود رسیدگی کنند، شهرستان‌ها می‌توانند با انتقال بودجه بین دو مؤلفه دیگر بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری (مشارکت‌های خدمات کامل و خدمات و پشتیبانی‌های عمومی سلامت رفتاری)، بودجه را برای افزایش این مؤلفه تا ۱۴ درصد دیگر - یا کاهش بودجه تا ۷ درصد - منتقل کنند.​​ 

2. جمعیت های واجد شرایط​​ 

افراد واجد شرایط برای دریافت مسکن تحت قانون خدمات سلامت رفتاری شامل کودکان، جوانان، بزرگسالان و سالمندان می‌شوند. تنها تغییر قابل توجه از قانون خدمات سلامت روان، اضافه شدن افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد است.​​ 

3. انواع مداخلات مسکن​​ 

مداخلات مسکن واجد شرایط برای تأمین بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری، گسترده هستند تا به پشتیبانی از طیف وسیعی از نیازهای جمعیت هدف کمک کنند و به تأمین مسکن پایدار - در هماهنگی با مراقبت - برای بهبود نتایج سلامت کمک کنند. مداخلات مسکن ممکن است شامل موارد زیر باشد:​​ 

• یارانه اجاره​​ 
• یارانه های عملیاتی​​ 
• مسکن مشترک (به عنوان مثال، مسکن بازسازی)​​ 
• مسکن خانوادگی​​ 
• سهم غیر فدرال برای اجاره انتقالی Medi-Cal (تأیید پس از فدرال)​​ 
• دیگر، همانطور که توسط DHCS تعریف شده است​​ 
• کمک های مسکن مبتنی بر پروژه، از جمله اجاره اصلی​​ 
• پروژه های توسعه سرمایه: شهرستان ها می توانند تا 25 درصد از 30 درصد (یعنی 7.5 درصد کل) را برای مداخله مسکن برای حمایت از سرمایه استفاده کنند.​​ 

۴. استفاده از بودجه قانون خدمات سلامت روان برای مسکن NOW​​ 

انعطاف‌پذیری بالایی در نحوه استفاده شهرستان‌ها از بودجه قانون خدمات سلامت روان برای مسکن و پشتیبانی‌های مسکن وجود دارد. چندین بخش از طرح فعلی یک شهرستان برای سال‌های 2023-2026 می‌تواند شامل مسکن باشد:​​ 

• خدمات اجتماعی و پشتیبانی (CSS)​​ 
  • مشارکت خدمات کامل​​ 
  • توسعه سیستم عمومی (GSD)​​ 
  • توسعه و مشارکت​​ 
  • کمک به مسکن​​ 
  • برنامه مسکن قانون خدمات سلامت روان​​ 
  • جایی مثل خانه نیست​​ 
• پیشگیری و مداخله اولیه​​ 
• صندوق های نوآوری​​ 
• تسهیلات سرمایه و نیازهای فناوری​​ 

بر اساس گزارش درآمد و هزینه‌های سالانه سال مالی 2022-2023، شهرستان‌ها در حال حاضر 286,284,868 دلار برای مسکن و پشتیبانی‌های مسکن تحت قانون خدمات سلامت روان هزینه می‌کنند. برای اطلاعات بیشتر و نمونه‌های خاص از نحوه استفاده از هر مؤلفه یا برنامه برای مسکن و پشتیبانی از مسکن، به «چگونه می‌توان از قانون خدمات سلامت روان برای حمایت از افراد بی‌خانمان استفاده کرد؟»مراجعه کنید.​​ 

5. تامین مالی مداوم/تامین مالی یکباره​​ 

برنامه‌های ایالتیِ یک‌بارمصرف زیادی وجود دارند که احتمالاً به بسیاری از افرادی که واجد شرایط دریافت خدمات از طریق صندوق‌های مسکنِ قانون خدمات سلامت روان/قانون خدمات سلامت رفتاری هستند، خدمت‌رسانی کرده‌اند. این برنامه‌ها عبارتند از:​​ 

• هوم‌کی؛ بی‌خانمانی، مسکن، کمک و پیشگیری؛ برنامه «هیچ جایی مثل خانه نیست»؛ برنامه مسکن و پیشگیری از بی‌خانمانی جانبازان؛ برنامه حمایت از جانبازان برای خوداتکایی؛ بودجه حل و فصل اردوگاه‌ها؛ کمک‌های مالی برای چالش بی‌خانمانی خانواده؛ برنامه مسکن انتقالی و تکمیلی؛ برنامه نگهداری از راهنمایان مسکن؛ برنامه کمک و حمایت از حیوانات خانگی؛ برنامه حمایت از مسکن و معلولیت؛ خانه امن؛ بازگرداندن خانواده‌ها به خانه؛ برنامه حمایت از مسکن CalWORKs؛ پروژه روم‌کی؛ گسترش مراقبت‌های اجتماعی؛ مسکن پل سلامت رفتاری (از طریق شهرستان‌ها و نهادهای قبیله‌ای)؛ و برنامه تشویقی مسکن و بی‌خانمانی (از طریق طرح‌های مراقبت مدیریت‌شده Medi-Cal).​​ 

6. ترکیب بودجه​​ 

به دریافت‌کنندگان محلی توصیه می‌شود که بودجه‌های قانون خدمات سلامت روان/قانون خدمات سلامت رفتاری را با سایر منابع، از جمله موارد زیر، ترکیب کنند:​​ 

• Medi-Cal (از طریق برنامه های مراقبت مدیریت شده Medi-Cal)​​ 
  • حمایت های اجتماعی مرتبط با مسکن Medi-Cal و در صورت تایید فدرال، اجاره انتقالی، و مزایای مدیریت مراقبت پیشرفته ، برای کمک به ارتباط افراد با حمایت ها و خدمات مسکن​​ 
• تنظیم مجدد شهرستان​​ 
• کمک های بلاکی فدرال​​ 
• کمک هزینه سلامت روان CalVet برای افسران خدمات جانباز شهرستان​​ 
• پیشنهاد 1 باند مسکن سلامت رفتاری (2 میلیارد دلار برای مسکن با خدمات)​​ 
• سایر صندوق های مسکن و بی خانمانی فدرال، ایالتی و محلی، به عنوان مثال، مقامات مسکن عمومی​​ 
• تامین مالی از منابع بشردوستانه و خصوصی​​ 

نمی توان URL مشخص شده در ویژگی Content Link را بازیابی کرد. برای راهنمایی بیشتر، با مدیر سایت خود تماس بگیرید.​​