خانه تحول سلامت رفتاری درک قانون خدمات سلامت رفتاری: افسانه‌ها در مقابل واقعیت​​ 

درک قانون خدمات سلامت رفتاری:
افسانه‌ها در مقابل واقعیت
​​ 

بررسی اجمالی​​ 

در مارس ۲۰۲۴، رأی‌دهندگان طرح پیشنهادی شماره ۱، تحولی در سیستم سلامت رفتاری کالیفرنیا، را تصویب کردند که توانایی کالیفرنیا را در تأمین نیازهای افرادی که با نیازهای سلامت رفتاری زندگی می‌کنند، تقویت می‌کند. قانون جدید شامل دو بخش است: قانون خدمات سلامت رفتاری (BHSA) و یک وام ۶.۴ میلیارد دلاری سلامت رفتاری برای زیرساخت‌های اجتماعی و مسکن دارای خدمات.​​ 

قانون خدمات سلامت 2026 (BHSA) که از 1 جولای لازم‌الاجرا می‌شود، جایگزین قانون خدمات سلامت روان (MHSA) مصوب سال ۲۰۰۴ می‌شود. این طرح، بودجه مراقبت‌های سلامت رفتاری را اصلاح می‌کند تا خدمات را برای افرادی که با نیازهای اساسی سلامت روان زندگی می‌کنند، در اولویت قرار دهد، ضمن اینکه درمان اختلالات مصرف مواد (SUD) را نیز اضافه می‌کند، مداخلات مسکن را گسترش می‌دهد و نیروی کار سلامت رفتاری را افزایش می‌دهد. همچنین نظارت، شفافیت و پاسخگویی را در سطوح ایالتی و محلی افزایش می‌دهد.​​ 

BHSA هیچ کاهشی در بودجه سلامت رفتاری ایجاد نکرد. در عوض، BHSA نیازمند یک تغییر ضروری است: مراقبت‌های سلامت رفتاری شهرستان۱ اکنون باید بر کمک به افراد با بیماری شدید و بی‌خانمان تمرکز کند، و شهرستان‌ها مسئولیت‌پذیری بیشتری برای دستیابی به نتایج خواهند داشت. تغییر به وضع موجود می‌تواند دشوار باشد؛ برخی از خدمات محلی ممکن است شاهد کاهش بودجه یا تغییر به منبع دیگری باشند و سایر خدمات با این تمرکز جدید افزایش خواهند یافت. اما سیستم مراقبت‌های سلامت رفتاری با بودجه عمومی که همه ما به آن نیاز داریم و شایسته آن هستیم، به لطف BHSA در سال ۲۰۲۶ قوی‌تر خواهد شد.​​ 

BHSA تحولی در مراقبت‌های سلامت رفتاری است که توانایی کالیفرنیا را در برآورده کردن نیازهای اغلب پیچیده افراد مبتلا به مشکلات سلامت روان و اختلال مصرف مواد تقویت می‌کند. این طرح، تخصیص بودجه را اصلاح می‌کند، دسترسی را گسترش می‌دهد و انواع حمایت‌های موجود برای همه کالیفرنیایی‌های نیازمند - نه فقط اعضای Medi-Cal - از جمله افراد فاقد بیمه را افزایش می‌دهد. این طرح مداخله زودهنگام، خدمات مبتنی بر جامعه و راه‌حل‌های مسکن برای افراد نیازمند را در اولویت قرار می‌دهد، ضمن اینکه تعهد قوی خود را به شایستگی فرهنگی حفظ می‌کند و به جمعیت‌هایی خدمت‌رسانی می‌کند که از نظر تاریخی با موانعی برای دسترسی به مراقبت مواجه بوده‌اند.​​ 

BHSA و اوراق قرضه سلامت رفتاری با مجموعه‌ای از طرح‌های سلامت رفتاری دیگر که در سال‌های اخیر راه‌اندازی شده‌اند، هماهنگ عمل می‌کنند تا پروژه‌های موجود را تقویت کرده و فرصت‌های بودجه فدرال اضافی و پشتیبانی از سایر پرداخت‌کنندگان را برای شهرستان‌ها فراهم کنند، از جمله طرح کالیفرنیا مدیکال پیشرو و نوآور (CalAIM) ، طرح شبکه‌های سازمان‌یافته مراقبت و درمان عادلانه مبتنی بر جامعه سلامت رفتاری (BH-CONNECT) ، طرح سلامت رفتاری کودکان و نوجوانان ، مدیریت احتمالات ، بحران موبایل و موارد دیگر.​​ 

این سند برای روشن کردن و رفع تصورات غلط یا «افسانه‌های» رایج در مورد BHSA در نظر گرفته شده است.​​ 

منابع مالی​​ 

افسانه: BHSA میزان بودجه سلامت رفتاری موجود برای شهرستان‌ها را کاهش می‌دهد.​​ 

واقعیت: BHSA نحوه استفاده از بودجه برای خدمات سلامت رفتاری در کالیفرنیا را در چارچوب وسیع‌تری از فرصت‌های مالی جدید و اضافی موجود برای شهرستان‌ها که باعث افزایش درآمد BHSA می‌شود، تغییر می‌دهد.​​ 

از سال ۲۰۰۴، بودجه MHSA از طریق مالیات ۱٪ بر درآمد شخصی بالای ۱ میلیون دلار در سال تأمین می‌شود. تغییر از MHSA به BHSA طبق پیشنهاد ۱، تاثیری بر بودجه مالیاتی موجود برای مراقبت‌های سلامت رفتاری شهرستان ندارد. علاوه بر این، بین سال مالی ایالتی (FY) 2014-2015 و سال مالی 2024-2025، بودجه سالانه سلامت رفتاری در دسترس شهرستان‌ها بیش از دو برابر شده و از 6.7 میلیارد دلار در سال مالی 2014-2015 به 14.4 میلیارد دلار در سال مالی 2024-2025 افزایش یافته است. با در نظر گرفتن تورم، این رقم نشان‌دهنده افزایش ۵۰ درصدی بودجه سلامت رفتاری در دسترس برای شهرستان‌ها است. با در نظر گرفتن تورم و رشد جمعیت (بودجه به ازای هر فرد واجد شرایط Medi-Cal)، این افزایش 30 درصد است که همچنان در مقایسه با سال مالی 2014-2015 افزایش قابل توجهی محسوب می‌شود. نمودار زیر این افزایش شدید سرمایه‌گذاری در بودجه سلامت رفتاری را نشان می‌دهد.​​                   

BHSA همچنین استفاده کارآمد از تمام بودجه سلامت رفتاری موجود در شهرستان‌ها را تشویق می‌کند. قانون BHSA شهرستان‌ها را ملزم می‌کند تا اطمینان حاصل کنند که ارائه‌دهندگان خدمات درمانی به طور مداوم از Medi-Cal صورتحساب می‌گیرند و با حسن نیت تلاش می‌کنند تا هنگام ارائه خدمات تحت پوشش به افراد بیمه شده، بازپرداخت از طرح‌های تجاری و طرح‌های مراقبت مدیریت‌شده Medi-Cal را پیگیری کنند. افزایش بازپرداخت خدمات تحت پوشش ارائه شده به افراد بیمه شده منجر به افزایش بودجه در اختیار آژانس‌های سلامت رفتاری شهرستان‌ها برای حمایت از خدمات و فعالیت‌های واجد شرایط BHSA بدون منبع مالی دیگر خواهد شد.​​                   

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

بودجه سلامت رفتاری جامعه عمومی در دسترس شهرستان‌ها، سال مالی ایالتی (سال مالی 2014-2015) در مقابل سال مالی 2024-2025​​ 
نمودار میله‌ای با ۸ سری داده.​​ 
این نمودار دارای ۱ محور X است که دسته‌ها را نمایش می‌دهد.​​ 
این نمودار دارای یک محور Y است که مقدار (به میلیارد) را نشان می‌دهد. داده‌ها از 0.04 تا 14.34 متغیر هستند.​​ 
>
پایان نمودار تعاملی.​​ 

یادداشت ها:​​                  

  • منابع تأمین مالی به ترتیب نمایش فهرست شده‌اند. بودجه اداری طرح مسکن پل سلامت رفتاری و قانون مراقبت (CARE) در سال مالی SF14-15 در دسترس نبود.​​ 
  • این بودجه شامل ۱.۷ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های سلامت روان از طریق برنامه زیرساخت‌های پیوستار سلامت رفتاری (BHCIP) در سال ۲۰۲۱ و ۴.۴ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در BHCIP باند در مارس ۲۰۲۴ نمی‌شود.​​ 
  • *منابع مالی که به سهم غیر فدرال Medi-Cal کمک می‌کنند​​ 

افسانه: شهرستان‌ها برای دریافت بودجه BHSA باید برای تمام خدمات مجاز تحت BHSA از Medi-Cal صورتحساب ارسال کنند. الزام به پرداخت صورتحساب Medi-Cal، بودجه موجود برای خدمات سلامت رفتاری را محدود خواهد کرد.​​ 

واقعیت: داشتن گواهینامه Medi-Cal مانع از ارائه خدمات و فعالیت‌های واجد شرایط BHSA که تحت پوشش Medi-Cal نیستند یا ارائه خدمات BHSA به افراد غیر تحت پوشش Medi-Cal نمی‌شود. با این حال، شهرستان‌ها باید قبل از استفاده از بودجه BHSA، هزینه تمام خدمات واجد شرایط Medi-Cal را پرداخت کنند.​​ 

در حال حاضر، طیف گسترده‌ای از شیوه‌ها در مورد چگونگی تخصیص بودجه در دسترس برای ارائه خدمات سلامت رفتاری توسط شهرستان‌ها وجود دارد. اگر همه شهرستان‌ها، همانطور که شهرستان‌های کولوسا، ال دورادو، گلن، لس‌آنجلس، مودوک، سانتا باربارا و سانتا کلارا در گذشته نزدیک انجام داده‌اند، از مشارکت مالی فدرال (FFP) در خدمات تحت پوشش MHSA استفاده کنند، DHCS تخمین می‌زند که تقریباً ۱ میلیارد دلار بودجه فدرال اضافی هر ساله برای پشتیبانی از دسترسی به خدمات سلامت رفتاری با کیفیت در اختیار شهرستان‌ها قرار خواهد گرفت.​​                   

به حداکثر رساندن بودجه فدرال تحت پوشش Medi-Cal از نظر مالی مسئولیت‌پذیر است و BHSA به شهرستان‌ها دستور می‌دهد تا در صورت دریافت خدمات تحت پوشش Medi-Cal توسط افراد واجد شرایط Medi-Cal، درخواست پرداخت Medi-Cal را داشته باشند. این شامل حمایت از ارائه دهندگان خدمات درمانی تحت پوشش BHSA برای مشارکت در Medi-Cal می‌شود: تا ژوئیه 2027، شهرستان‌ها باید اطمینان حاصل کنند که ارائه دهندگان خدمات درمانی برای ارائه خدمات Medi-Cal قرارداد دارند، اما در سال اول اجرای BHSA، ارائه دهندگان خدمات درمانی نیازی به ثبت نام در Medi-Cal برای ارائه و دریافت هزینه خدمات BHSA ندارند. این امر منجر به در دسترس قرار گرفتن بودجه بیشتر برای آژانس‌های سلامت رفتاری شهرستان‌ها می‌شود و به آنها اجازه می‌دهد تا برای خدمات بیشتری قرارداد ببندند.​​                   

شهرستان‌ها اکنون می‌توانند مراقبت‌هایی را که قبلاً تحت پوشش MHSA بودند، تحت پوشش Medi-Cal قرار دهند، مانند خدمات پشتیبانی همتا، بحران سیار، مددکاران بهداشت جامعه، درمان جامعه‌ای قاطع (ACT)، مراقبت‌های تخصصی هماهنگ برای روان‌پریشی دوره اول (CSC برای FEP)، اجاره انتقالی و موارد دیگر. این نشان دهنده بودجه فدرال جدید و اضافی است که در اختیار شهرستان‌ها قرار می‌گیرد و باعث می‌شود دلار BHSA بیشتر مورد استفاده قرار گیرد.​​                   

نکته مهم این است که شهرستان‌ها در استفاده از بودجه BHSA برای خدماتی که توسط Medi-Cal بازپرداخت نمی‌شوند و برای خدمت به افرادی که واجد شرایط Medi-Cal نیستند، انعطاف‌پذیری دارند. اولویت، برآوردن نیازهای جامعه است و BHSA به شهرستان‌ها اجازه می‌دهد تا بر این اساس، خدمات لازم را تأمین مالی کنند. در درازمدت، این سرمایه‌گذاری ترکیبی، دسترسی را گسترش می‌دهد، کیفیت خدمات را بهبود می‌بخشد و پایداری منابع حیاتی سلامت رفتاری را تضمین می‌کند.​​                   

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

افسانه: شهرستان‌ها باید اکنون قراردادها را لغو کنند تا برای کاهش بودجه در آینده آماده باشند.​​ 

واقعیت: شهرستان‌ها باید برنامه‌ریزی استراتژیک و تطبیق سیستم را بر کاهش‌های پیشگیرانه‌ای که خطر آسیب رساندن به جوامع آسیب‌پذیر را دارند، در اولویت قرار دهند.​​ 

در عمل، قطع زودهنگام قراردادها بر اساس منابع پیش‌بینی‌شده آینده، رویکرد مسئولانه‌ای نیست. شهرستان‌ها باید قبل از هرگونه تصمیمی در مورد کاهش خدمات، برنامه‌ریزی دقیق، ارزیابی نیازها و مشارکت ذینفعان را انجام دهند.​​                   

شهرستان‌ها باید تمام فرصت‌های صدور صورتحساب Medi-Cal را بررسی کنند تا مشخص شود که در چه مواردی ممکن است دلارهای فدرال را از دست بدهند، از جمله برای خدمات جدید Medi-Cal که در بالا توضیح داده شد و همچنین برای خدمات سلامت روان تخصصی Medi-Cal که مدت‌هاست قابل پرداخت بوده‌اند اما شهرستان‌ها منحصراً با استفاده از MHSA تأمین مالی می‌شوند - این نکته کلیدی برای جلوگیری از قطع بی‌مورد قراردادها است.​​                      

افسانه: BHSA بودجه سلامت رفتاری شهرستان را به طور قابل توجهی به سمت مسکن و درمان فشرده سوق خواهد داد و منابع موجود برای خدمات پیشگیرانه بالادستی مانند مراکز پشتیبانی همسالان، مراقبت‌های سرپایی و واکنش به بحران سیار را کاهش می‌دهد.​​ 

واقعیت: BHSA از شهرستان‌ها می‌خواهد که تمام بودجه سلامت رفتاری شهرستان را به طور استراتژیک و جامع در سراسر زنجیره‌های سلامت روان و مراقبت از سوءمصرف مواد، از جمله سرمایه‌گذاری در خدمات پشتیبانی همسالان و واکنش به بحران سیار، تخصیص دهند.​​ 

هدف BHSA ایجاد یک سیستم مؤثرتر و یکپارچه‌تر است، نه از بین بردن خدمات موجود. شهرستان‌ها باید ارزیابی کاملی از نیازها انجام دهند و یک برنامه سه ساله تدوین کنند که بین پیشگیری، مداخله زودهنگام و خدمات فشرده در تمام منابع تأمین مالی سلامت رفتاری شهرستان، از جمله بودجه SAMHSA و صندوق تسویه حساب مواد افیونی، که ممکن است برای فعالیت‌های پیشگیری استفاده شود، تعادل برقرار کند. شهرستان‌ها باید خدمات را بر اساس نیازهای محلی و با آگاهی از مشارکت ذینفعان از طریق فرآیند برنامه‌ریزی اجتماعی خود، اولویت‌بندی کنند.​​                   

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

افسانه: برخلاف MHSA، BHSA پیشگیری را در اولویت قرار نمی‌دهد و در عوض بر تأمین مالی پایین‌دستی برای کسانی که بیشترین نیاز را به حمایت دارند، تمرکز می‌کند.​​ 

واقعیت: BHSA اولویت‌های بودجه را بدون کنار گذاشتن تلاش‌های پیشگیرانه، از جمله خدمات پیشگیری و مداخله زودهنگام برای افرادی که در معرض خطر اختلال سلامت روان یا سوءمصرف مواد هستند و تشخیص داده نشده‌اند، مجدداً متعادل می‌کند.​​ 

اگرچه تأکید زیادی بر مسکن و خدمات برای افرادی که با نیازهای اساسی سلامت رفتاری زندگی می‌کنند، وجود دارد، اما پیشگیری همچنان جزء حیاتی یک سیستم جامع سلامت رفتاری است. هدف BHSA ایجاد یک سیستم یکپارچه‌تر است که در آن مداخله زودهنگام با خدمات ویژه هماهنگ باشد و پیشگیری برای سلامت جمعیت در سراسر ایالت به طور مؤثر هماهنگ و نظارت شود. برای این منظور، بودجه پیشگیری BHSA از طریق وزارت بهداشت عمومی کالیفرنیا (CDPH) از استراتژی‌های پیشگیری مبتنی بر جمعیت در سطح ایالت حمایت خواهد کرد. علاوه بر این، BHSA بودجه مداخله زودهنگام MHSA را تحت تخصیص بودجه خدمات و پشتیبانی‌های سلامت رفتاری (BHSS) حفظ می‌کند و شهرستان‌ها را ملزم می‌کند که حداقل ۵۱٪ از تخصیص بودجه BHSS خود را صرف مداخله زودهنگام کنند.​​                   

برنامه‌های مداخله زودهنگام شهرستانی ممکن است برنامه‌ها و خدمات پیشگیری مشخص‌شده را برای افرادی که در معرض خطر یا در حال تجربه علائم اولیه اختلال سلامت روان یا سوءمصرف مواد هستند، تأمین مالی کنند. افراد برای دریافت خدمات پیشگیری و مداخله زودهنگام نیازی به تشخیص سلامت رفتاری ندارند.​​                   

علاوه بر این، سایر منابع مالی که از فعالیت‌های پیشگیری حمایت می‌کنند، مانند کمک هزینه بلوک خدمات سلامت روان جامعه (MHBG)، کمک هزینه بلوک اختلال مصرف مواد (SUBG)، تنظیم مجدد سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۱۱، و صندوق‌های تسویه حساب مواد افیونی، تحت تأثیر BHSA قرار نمی‌گیرند و همچنان از فعالیت‌های پیشگیری اولیه حمایت می‌کنند.​​                   

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

ظرفیت ارائه دهنده و سیستم​​ 

افسانه: چون من یک ارائه‌دهنده دارای مجوز Medi-Cal هستم، تمام خدماتی که ارائه می‌دهم باید تحت پوشش Medi-Cal باشند.​​ 

واقعیت: برای ارائه دهندگان خدمات درمانی طرف قرارداد BHSA، داشتن گواهینامه Medi-Cal مانع از ارائه خدمات تحت پوشش BHSA در خارج از محدوده Medi-Cal نمی‌شود.​​ 

مانند شهرستان‌ها، ارائه‌دهندگان خدمات درمانی باید برای هر نوع خدمات، از قوانین برنامه مربوطه پیروی کنند، به این معنی که قوانین پوشش Medi-Cal برای خدمات Medi-Cal اعمال می‌شود، در حالی که قوانین بودجه BHSA برای خدمات تحت پوشش BHSA اعمال می‌شود. به ارائه دهندگان خدمات درمانی توصیه می‌شود از بودجه BHSA و Medi-Cal برای ایجاد یک شبکه ایمنی سلامت رفتاری جامع‌تر و مؤثرتر برای افرادی که به آنها خدمت می‌کنند، استفاده کنند. این شامل انعطاف‌پذیری برای ارائه‌دهندگان خدمات غیر مسکن که می‌توانند یا در حال حاضر خدمات تحت پوشش Medi-Cal را ارائه می‌دهند، می‌شود تا در Medi-Cal شرکت کنند و بودجه موجود را به حداکثر برسانند. هنگام استفاده از بودجه BHSA، ارائه دهندگان خدمات فقط به خدماتی که می‌توانند برای Medi-Cal صورتحساب صادر کنند، محدود نمی‌شوند.​​                         

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

Myth: We don’t have enough providers.​​ 

واقعیت: BHSA کمبود نیروی کار سلامت رفتاری را ایجاد یا بدتر نمی‌کند. شهرستان‌ها از طریق BHSA، برنامه زیرساخت‌های سلامت رفتاری (BHCIP) و طرح ابتکاری نیروی کار BH-CONNECT به بودجه قابل توجهی برای تقویت نیروی کار و افزایش ظرفیت ارائه دهندگان خدمات دسترسی دارند.​​ 

BHSA بودجه توسعه نیروی کار و راهکارهای نوآورانه را برای گسترش مجموعه ارائه دهندگان و کیفیت خدمات ارائه شده از طریق زیرمجموعه آموزش و تربیت نیروی کار BHSS (WET) افزایش می‌دهد. هدف BHSA بهبود سیستم سلامت رفتاری به طور کلی است و پرداختن به کمبود نیروی کار یک جزء کلیدی است. ایالت در حال کار بر روی استراتژی‌هایی برای استخدام، آموزش و حفظ ارائه دهندگان خدمات سلامت رفتاری است. BHSA همچنین اجازه می‌دهد تا از طریق زیرمجموعه امکانات سرمایه‌ای و نیازهای فناوری BHSS (CFTN)، بودجه برای زمین و ساختمان، از جمله دفاتر اداری، که از مدیریت و خدمات سلامت رفتاری پشتیبانی می‌کنند، استفاده شود.​​                         

BHCIP در مجموع بیش از 6 میلیارد دلار بودجه بلاعوض برای افزایش گسترش مراکز فیزیکی و فیزیکی برای سلامت روان و مراکز درمانی سوءمصرف مواد (SUD) اختصاص می‌دهد.​​                         

علاوه بر این، به عنوان بخشی از BH-CONNECT، DHCS و وزارت دسترسی و اطلاعات مراقبت‌های بهداشتی (HCAI) در حال اجرای پنج طرح نیروی کار در سطح ایالت به ارزش مجموع ۱.۹ میلیارد دلار برای بهبود استخدام، حفظ و در دسترس بودن متخصصان سلامت رفتاری هستند. شهرستان‌ها و ارائه‌دهندگان خدمات سلامت رفتاری آنها می‌توانند برای بازپرداخت وام، بورسیه‌ها، پاداش‌های استخدام و ابقا، پرداخت‌های تکمیلی در صورت شرکت ارائه‌دهندگان در آموزش‌های مربوط به خدمات مبتنی بر شواهد، بودجه برای گسترش نیروی کار کارکنان سلامت جامعه و خدمات پشتیبانی همتا و موارد دیگر، بودجه دریافت کنند.​​                         

دور اول درخواست‌های برنامه بازپرداخت وام در ژوئیه ۲۰۲۵ آغاز شد که در آن DHCS و HCAI بیش از ۵۰۰۰ درخواست از متخصصان سلامت رفتاری دریافت کردند و پیش‌بینی می‌کنند که در دور اول وجوه بازپرداخت وام بیش از ۱۰۰ میلیون دلار اعطا شود. جوایز در نوامبر ۲۰۲۵ اعلام خواهند شد و جوایز اضافی بازپرداخت وام سالانه در دسترس خواهد بود. درخواست‌ها برای سایر برنامه‌های نیروی کار نیز در ماه‌های آینده منتشر خواهد شد، از جمله دور اول بورسیه‌ها و جوایز برنامه آموزشی ارائه دهندگان خدمات اجتماعی.​​                         

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

تعامل با ذینفعان​​ 

افسانه: BHSA توانایی ذینفعان را برای مشارکت در فرآیند برنامه‌ریزی جامعه کاهش می‌دهد.​​ 

واقعیت: شهرستان‌ها موظفند در طول فرآیند، مشارکتی معنادار با موکلان و ذینفعان نشان دهند که شامل مشارکت معنادار در سیاست‌های سلامت روان و سوءمصرف مواد، برنامه‌ریزی و اجرای برنامه، نظارت، نیروی کار، بهبود کیفیت، ارزیابی، عدالت در سلامت و تخصیص بودجه می‌شود.​​ 

مشارکت معنادار ذینفعان مستلزم آن است که شهرستان‌ها یک فرآیند برنامه‌ریزی اجتماعی را اجرا کنند که برای همه ذینفعان علاقه‌مند آزاد باشد و ذینفعان فرصت ارائه بازخورد در مورد تصمیمات کلیدی برنامه‌ریزی را داشته باشند. قانون BHSA ایجاب می‌کند که شهرستان‌ها مجموعه‌ی گسترده‌ای از مؤلفه‌های کلیدی را در فرآیند برنامه‌ریزی اجتماعی درگیر کنند، از جمله اما نه محدود به مدافعان SUD، نمایندگان مشورتی قبیله‌ای، و حوزه‌های قضایی محلی بهداشت و برنامه‌های مراقبت مدیریت‌شده از طریق ارزیابی‌های سلامت جامعه و برنامه‌های بهبود سلامت جامعه، جانبازان و زنجیره‌های مراقبت، و دیگران. فرآیند برنامه‌ریزی اجتماعی همچنین مستلزم مشارکت افرادی با دیدگاه‌های متنوع و نشان دادن مشارکت معنادار با موکلان از طریق انواع خاصی از مشارکت ذینفعان است. علاوه بر این، شهرستان‌ها موظفند 30 روز فرصت دهند تا ذینفعان در مورد هر طرح یکپارچه اظهار نظر کنند. شهرستان‌ها باید کلیه فعالیت‌های مربوط به تعامل با ذینفعان را تشریح کنند، و همچنین خلاصه‌ای از توصیه‌های کتبی اساسی دریافتی و اصلاحات انجام شده در نتیجه بازخورد ذینفعان در طرح یکپارچه شهرستان برای بررسی DHCS ارائه دهند.​​                       

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

خدمات بهداشت رفتاری​​ 

افسانه: BHSA فقط به افراد تحت پوشش Medi-Cal خدمات ارائه می‌دهد.​​ 

واقعیت: BHSA چیزی بیش از خدمات برای اعضای Medi-Cal را در بر می‌گیرد؛ این طرح از طیف وسیع‌تری از سلامت رفتاری برای همه کالیفرنیایی‌ها پشتیبانی می‌کند.​​ 

اگرچه Medi-Cal نقش مهمی ایفا می‌کند، BHSA برای خدمت‌رسانی به جمعیت وسیع‌تری، از جمله افرادی که بیمه نیستند یا واجد شرایط Medi-Cal نیستند، طراحی شده است. هدف آن رسیدگی به کسانی است که با بیشترین نیازها زندگی می‌کنند، صرف نظر از وضعیت بیمه. BHSA شهرستان‌ها را ملزم می‌کند که هنگام ارائه خدمات تحت پوشش به افراد، با حسن نیت تلاش کنند تا از طرح‌های تجاری و طرح‌های مراقبت مدیریت‌شده Medi-Cal بازپرداخت را پیگیری کنند. DHCS با وزارت مراقبت‌های بهداشتی مدیریت‌شده (DMHC) همکاری می‌کند تا اطمینان حاصل شود که پرداخت‌کنندگان تجاری به طور مناسب هزینه‌های خدمات واجد شرایط را بازپرداخت می‌کنند. هماهنگی با Medi-Cal و سایر شرکت‌های بیمه مهم است، اما بودجه BHSA محدود به اعضای Medi-Cal و/یا افرادی که نوعی بیمه دارند، نیست.​​                     

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

افسانه: BHSA از خدمات پاسخگو به فرهنگ پشتیبانی نمی‌کند.​​ 

واقعیت: پاسخگویی فرهنگی تحت قانون BHSA اختیاری نیست. این یک جزء اجباری از ارائه خدمات است.​​ 

انجمن خدمات بهداشتی و درمانی کالیفرنیا (BHSA) به تعهد کالیفرنیا در ارائه خدماتی که از نظر فرهنگی و زبانی شایسته و پاسخگو باشند، ادامه می‌دهد. مراقبت‌های سلامت رفتاری مؤثر باید متناسب با نیازهای خاص جوامع متنوع تنظیم شود. شهرستان‌ها موظفند با ذینفعان تعامل داشته باشند و ملاحظات فرهنگی را در برنامه‌ریزی و ارائه خدمات خود لحاظ کنند.​​                     

طبق قانون BHSA، هر شهرستان موظف است اطمینان حاصل کند که نیروی کار سلامت رفتاری تحت مدیریت شهرستان و تحت قرارداد شهرستان، از نظر فرهنگی و زبانی صلاحیت لازم را دارند و می‌توانند نیازهای جمعیتی که به آنها خدمات ارائه می‌شود را برآورده کنند. شهرستان‌ها باید اطمینان حاصل کنند که ارائه‌دهندگان خدمات درمانی تحت پوشش BHSA تمام الزامات عدم تبعیض را رعایت کرده و خدمات را به شیوه‌ای متناسب با فرهنگ ارائه می‌دهند.​​                   

فراتر از الزام پاسخگویی فرهنگی، BHSA همچنین با مرتبط کردن کاهش نابرابری‌های شناسایی‌شده با گزارش نتایج در گزارش پاسخگویی و شفافیت نتایج سلامت رفتاری (BHOATR) که به‌زودی منتشر می‌شود، پاسخگویی را معرفی می‌کند. شهرستان‌ها باید پیشرفت قابل اندازه‌گیری در کاهش نابرابری‌ها نشان دهند، نه اینکه فقط به برنامه‌ریزی فرهنگی پاسخگو متعهد باشند.​​                   

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

Myth: Proposition 1 will force counties to cut Full Service Partnership (FSP) programs and serve fewer people because counties can’t meet program fidelity standards.​​ 

واقعیت: BHSA از برنامه‌های FSP برای همسو شدن با استانداردهای مبتنی بر شواهد حمایت خواهد کرد و به نوبه خود، ارائه خدمات و نتایج را بهبود خواهد بخشید.​​ 

قانون BHSA شهرستان‌ها را ملزم می‌کند که طرح‌های درمان جامعه‌محور قاطعانه (ACT)، قانون پزشکی قانونی (FACT)، مدل اشتغال حمایت‌شده با اشتغال انفرادی (IPS)، طرح جامع با وفاداری بالا (HFW) و طرح شروع مبتنی بر زمینه قاطعانه برای خدمات سوءمصرف مواد (SUD) را به عنوان بخش‌های الزامی برنامه‌های FSP اجرا کنند.​​                     

همانطور که در گزارش کمیسیون نظارت و پاسخگویی خدمات سلامت روان در سال ۲۰۲۳ به مجلس قانونگذاری در مورد مشارکت‌های خدمات کامل ذکر شده است، «برنامه‌های FSP تحت MHSA مبتنی بر تیم و متمرکز بر بهبودی هستند که معمولاً مبتنی بر مدیریت فشرده پرونده یا درمان قاطع جامعه (ACT) می‌باشند... شواهد اولیه در مورد اثربخشی FSPها نشان می‌دهد که این برنامه‌ها، در صورت اجرای دقیق ، می‌توانند بستری شدن در بیمارستان، تماس با عدالت کیفری را کاهش داده و ثبات مسکن را برای مصرف‌کنندگان مبتلا به بیماری روانی شدید و مداوم بهبود بخشند.» (تأکید اضافه شده است)​​                   

BHSA از اجرای وفاداری برای خدماتی که سنگ بنای برنامه‌های FSP هستند و از نظر علمی ثابت شده است که نتایج را برای کالیفرنیایی‌هایی که بیشترین نابرابری را تجربه می‌کنند، از جمله کودکان و جوانان درگیر در رفاه کودکان، افرادی که تجربه زندگی با سیستم عدالت کیفری دارند، افرادی که با بیماری‌های همزمان پزشکی و مصرف مواد قابل توجه زندگی می‌کنند، و افرادی که در معرض خطر بی‌خانمانی هستند یا بی‌خانمانی را تجربه می‌کنند، بهبود می‌بخشند، پشتیبانی می‌کند. این خدمات به نوعی در سراسر ایالت و در مقاطع زمانی مختلف در دسترس بوده‌اند، اما به طور گسترده در دسترس نیستند یا به طور مداوم و با وفاداری به مدل‌های مبتنی بر شواهد ارائه نمی‌شوند. این بدان معناست که برنامه‌های FSP در سطح شدت یا با استفاده از مدل‌های مراقبتی تیمی چندرشته‌ای که به طور گسترده نشان داده شده است که نتایج را بهبود می‌بخشند، کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشند و تضمین می‌کنند که افراد می‌توانند به طور مستقل در جامعه باقی بمانند و رشد کنند، ارائه نشده‌اند.​​                   

علاوه بر این، از نظر تاریخی، برنامه‌های FSP همیشه افرادی را که با پیچیده‌ترین نیازها زندگی می‌کنند، در اولویت قرار نداده‌اند. در عوض، گاهی اوقات از فرصت‌های برنامه FSP برای پوشش اجاره بها یا برای افرادی که به پشتیبانی مداوم، مانند مدیریت پرونده یا خدمات پشتیبانی همتا، نیاز داشتند، اما به مراقبت‌های ویژه نیاز نداشتند، استفاده می‌شد. تجدید ساختار برنامه‌های FSP تضمین می‌کند که اسلات‌های FSP افرادی را که با نیازهای مهم و پیچیده‌ای زندگی می‌کنند که از طریق سایر برنامه‌ها قابل برآورده شدن نیستند، در اولویت قرار دهند، در حالی که سایر برنامه‌های BHSA، از جمله برنامه‌های مداخله در مسکن، می‌توانند برای افرادی با نیازهای سلامت رفتاری ساده‌تر مورد استفاده قرار گیرند.​​                   

تقویت برنامه‌های FSP برای همسو شدن با استانداردهای مبتنی بر شواهد، زمان‌بر است. شهرستان‌ها برای طرح یکپارچه سه ساله اول، ملزم به رعایت استانداردهای وفاداری برای ACT، FACT، IPS و HFW نخواهند بود. این دوره اولیه طرح یکپارچه باید برای ملاقات با مراکز تعالی (COE) برای این خدمات، ارزیابی مواردی که نیاز به انجام تنظیمات دارند و برداشتن گام‌های فعال در جهت همسوسازی برنامه‌های FSP با استانداردهای وفاداری مورد استفاده قرار گیرد. COEها آموزش، کمک فنی و پشتیبانی وفاداری را به صورت رایگان به برنامه‌های FSP شهرستان ارائه می‌دهند و تضمین می‌کنند که می‌توان از بودجه شهرستان برای اجرای خدمات استفاده کرد. پایبندی به استانداردهای وفاداری با دومین طرح یکپارچه که از سال مالی 2029-2030 آغاز می‌شود، آغاز خواهد شد.​​                   

در نهایت، از شهرستان‌ها خواسته خواهد شد تا برنامه‌های شروع مبتنی بر زمینه‌ی قاطعانه (Assertive Field-Based Initiation) را به کار گیرند که به طور فعال افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد (SUD) را درگیر کند و دسترسی آسان به داروهای درمان اعتیاد (MAT) را فراهم کند. طرح «مبتنی بر زمینه‌ی قاطع» رویکردی پیشگیرانه و «بدون اشتباه» را ترویج می‌دهد تا افراد بیشتری را که با اختلال مصرف مواد (SUD) زندگی می‌کنند، به صورت داوطلبانه به MAT متصل کند و از این طریق دسترسی به داروهای نجات‌بخش را افزایش دهد، مصرف بیش از حد مواد را کاهش دهد و کالیفرنیایی‌ها را در مسیر بهبودی خود مشارکت دهد.​​                   

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

افسانه: بودجه کافی برای اجرای خدمات مبتنی بر شواهد با وفاداری وجود ندارد.​​ 

واقعیت: شهرستان‌ها به بودجه فدرال قابل توجهی برای پشتیبانی از اجرای خدمات مبتنی بر شواهد با دقت بالا دسترسی دارند. برای مثال، بودجه جدید Medi-Cal برای ACT، FACT، IPS، CSC برای FEP و HFW در دسترس است، و بودجه SAMHSA و صندوق تسویه حساب مواد افیونی برای خدمات درمانی مبتنی بر زمینه Assertive برای SUD در دسترس است.​​ 

ACT، FACT، IPS و CSC برای FEP در حال حاضر تحت پوشش Medi-Cal هستند و برای شهرستان‌هایی که پوشش خدمات تحت BH-CONNECT2 را انتخاب می‌کنند ، نرخ‌های ماهانه‌ی جداگانه‌ای در نظر گرفته شده است. DHCS در طول فرآیند تعیین نرخ برای این خدمات، به طور فشرده با انجمن مدیران سلامت رفتاری کالیفرنیا (CBHDA)، سازمان خدمات سلامت روان کالیفرنیا (CalMHSA) و شهرستان‌ها همکاری کرد تا اطمینان حاصل شود که نرخ‌های پرداخت، ملاحظات جامع بالینی و برنامه‌ای را منعکس می‌کنند. تحت اصلاحات پرداخت سلامت رفتاری CalAIM، نرخ‌های Medi-Cal با استانداردهای صنعتی قابل مقایسه هستند و در مورد نرخ‌های سرپایی، به طور قابل توجهی بالاتر هستند - از جمله بالاتر از نرخ‌های تجاری و Medicare. نرخ‌های Medi-Cal برای ACT، FACT، IPS و CSC برای FEP نیز به همین ترتیب قوی هستند. شهرستان‌ها به نرخ‌های پرداختی دسترسی دارند که برای اجرای دقیق این خدمات مبتنی بر شواهد، بیش از حد کافی است. ذینفعان و ارائه دهندگان خدمات علاقه‌مند باید برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد فرآیند تعیین نرخ سلامت رفتاری Medi-Cal و انعطاف‌پذیری‌های موجود برای شهرستان‌ها جهت اجرای استراتژیک، به نامه‌ای که به مدیران سلامت رفتاری شهرستان ارسال شده است، مراجعه کنند.​​                     

علاوه بر این، COEها آموزش، کمک فنی و پشتیبانی وفاداری را به شهرستان‌ها و ارائه‌دهندگان در ایجاد خدمات مبتنی بر شواهد به صورت رایگان ارائه می‌دهند و اطمینان حاصل می‌کنند که می‌توان از بودجه شهرستان برای اجرای خدمات استفاده کرد.​​                   

علاوه بر این، برنامه تشویقی دسترسی، اصلاحات و نتایج BH-CONNECT شامل ۱.۹ میلیارد دلار برای شهرستان‌ها جهت افزایش استفاده و دسترسی به خدمات Medi-Cal، از جمله ACT، FACT، IPS، CSC برای FEP و HFW است. چهل و پنج شهرستان در این برنامه شرکت می‌کنند و واجد شرایط دریافت بودجه‌ای خواهند بود که می‌توانند از آن برای پشتیبانی از اجرای دقیق این خدمات استفاده کنند، که این امر بار مالی شهرستان‌ها را بیش از پیش کاهش می‌دهد و بودجه فدرال بیشتری را برای شهرستان‌ها جهت شروع ارائه این خدمات فراهم می‌کند.​​                   

در حالی که شهرستان‌ها موظفند بودجه BHSA را برای طرح «ابتکار مبتنی بر میدان برای خدمات درمان اختلال مصرف مواد» (EBP) اختصاص دهند، سایر منابع مالی می‌توانند تلاش‌های BHSA را تکمیل کنند. این منابع مالی شامل Medi-Cal، SAMHSA و بودجه تسویه حساب مواد افیونی می‌شود.​​                   

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​ 

افسانه: الزام صرف 30٪ از بودجه BHSA برای مداخلات مسکن، بودجه موجود برای سایر خدمات سلامت رفتاری مورد نیاز را کاهش می‌دهد.​​ 

واقعیت: مسکن بخش جدایی‌ناپذیری از بهبود سلامت رفتاری است.​​ 

تقریباً نیمی (۴۸٪) از افرادی که در کالیفرنیا بی‌خانمان هستند، با نیازهای پیچیده سلامت رفتاری زندگی می‌کنند.۳، ۴ ، با حذف افرادی که با اختلال مصرف مواد زندگی می‌کنند، ۲۲٪ از افرادی که در سطح ملی بی‌خانمان هستند، با یک بیماری روانی جدی زندگی می‌کنند.۵ علاوه بر این، افرادی که با نیازهای پیچیده سلامت رفتاری در کالیفرنیا زندگی می‌کنند، بیش از دو برابر بیشتر از افرادی که معیارها را نداشتند، از یک محیط نهادی (مثلاً زندان، بازداشتگاه، مراکز اقامتی ترک اعتیاد) وارد دوره فعلی بی‌خانمانی خود شده‌اند (۲۷٪ در مقابل ۱۲٪). با این حال، داده‌های قوی نشان می‌دهند افرادی که با نیازهای قابل توجه سلامت رفتاری (با یا بدون اختلالات مصرف مواد همزمان) زندگی می‌کنند، در صورت اسکان در مسکن دائمی که با خدمات حمایتی، مانند برنامه‌هایی مانند ACT و مدیریت فشرده پرونده (ICM) همراه است، نتایج بهتری دارند.6، 7 ، به عنوان مثال، یک کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده در شهرستان سانتا کلارا نشان داد که اسکان دائمی همراه با ACT یا ICM با افزایش اسکان، نگهداری در مسکن، استفاده از خدمات سلامت روان سرپایی و کاهش استفاده از بخش اورژانس مرتبط با روانپزشکی در بین افراد با نیازهای حاد مرتبط است.8​​ 

واقعیت: BHSA به شهرستان‌ها انعطاف‌پذیری لازم را برای برآورده کردن نیازهای خدمات محلی و مسکن آنها ارائه می‌دهد.​​ 

شهرستان‌ها می‌توانند درخواست کنند تا حداکثر هفت درصد از 30 درصد تخصیص مداخلات مسکن BHSA خود را به مشارکت کامل خدمات یا خدمات و پشتیبانی‌های سلامت رفتاری منتقل کنند و تا 14 درصد را به 30 درصد تخصیص مداخلات مسکن BHSA خود منتقل کنند. با این حال، اگر یک شهرستان از بودجه مداخله مسکن برای ارائه خدمات اطلاع‌رسانی و مشارکت استفاده کند، میزان بودجه‌ای که شهرستان می‌تواند از محل مداخلات مسکن منتقل کند، باید به میزان مربوطه کاهش یابد. شهرستان‌هایی با جمعیت کمتر از ۲۰۰۰۰۰ نفر می‌توانند در طرح جامع خود برای سال‌های مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۹ و ۲۰۲۹-۲۰۳۲، فراتر از سهمیه انتقال، درخواست معافیت کنند و همه شهرستان‌ها صرف نظر از اندازه، می‌توانند این کار را با شروع طرح جامع برای سال‌های مالی ۲۰۳۲-۲۰۳۵ انجام دهند.​​                   

واقعیت: حمایت‌های اجتماعی مدیکل به نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت اعضای مدیکل رسیدگی می‌کند و تحت پوشش طرح‌های مراقبت مدیریت‌شده قرار دارد، که باعث آزادسازی دلارهای BHSA و گسترش دامنه خدمات برای کالیفرنیایی‌ها می‌شود.​​ 

از نظر تاریخی، خدماتی که نیازهای اجتماعی مرتبط با سلامت را برطرف می‌کردند، تحت پوشش MHSA تأمین مالی می‌شدند. در سال ۲۰۲۲، راه‌اندازی CalAIM اصلاحات زیادی را در سیستم ارائه خدمات به همراه داشت، از جمله راه‌اندازی مزایای مدیریت مراقبت‌های پیشرفته (ECM) و فهرستی از ۱۴ طرح حمایتی اجتماعی که از آن زمان تاکنون توسط MCPها پوشش داده شده‌اند. با خدماتی که شامل اجاره انتقالی، خدمات اجاره مسکن و پشتیبانی و ودیعه مسکن تحت پوشش MCPها می‌شود، اما محدود به آنها نیست، این امر باعث آزاد شدن دلارهایی شده است که شهرستان‌ها به طور تاریخی تحت MHSA هزینه می‌کردند، و در نتیجه انعطاف‌پذیری و بودجه بیشتری را تحت BHSA در دسترس قرار می‌دهد.​​                   

برای اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:​​