گزاره 1 قانون خدمات بهداشت رفتاری: نحوه 
استفاده از وجوه قانون خدمات سلامت رفتاری/قانون خدمات بهداشت روانی برای مسکن​​ 

در مارس 2024، رای دهندگان پیشنهاد 1 را تصویب کردند، تحولی در سیستم سلامت رفتاری کالیفرنیا. قانون جدید شامل دو بخش است: قانون خدمات بهداشتی رفتاری و 6.4 میلیارد دلار باند سلامت رفتاری برای زیرساخت های اجتماعی و مسکن با خدمات.​​ 

این برگه اطلاعات اولیه در مورد بودجه مسکن و فرصت هایی که توسط قانون خدمات سلامت رفتاری/قانون خدمات سلامت روان امکان پذیر شده است، ارائه می دهد. قانون خدمات بهداشتی رفتاری پیشنهادی 1 دقیق تر: آغازگر حمایت مسکن (ژوئیه 2024) در دسترس است.​​ 

1. قانون خدمات بهداشتی رفتاری - فرصت های مسکن​​ 

قانون خدمات بهداشت رفتاری قانون خدمات بهداشت روانی را که در سال 2004 توسط رأی دهندگان تصویب شد، مدرن می کند تا به سیستم و نیازهای سلامت رفتاری امروزی رسیدگی کند. این اصلاحات خدمات را به گونه ای گسترش می دهد که شامل درمان افراد مبتلا به اختلالات مصرف مواد، اولویت دادن به مراقبت از افراد مبتلا به جدی ترین بیماری های روانی، فراهم کردن منابع مستمر برای مداخلات مسکن و نیروی کار، و ادامه سرمایه گذاری در پیشگیری، مداخله زودهنگام، و برنامه های آزمایشی نوآورانه است. مسکن جزء ضروری درمان، بهبودی و ثبات رفتاری است. از سال 2026 بر اساس قانون خدمات بهداشت رفتاری، 30 درصد از تخصیص بودجه هر شهرستان باید برای مداخلات مسکن برای ساکنان کالیفرنیا با مهمترین نیازهای بهداشت رفتاری که بی خانمان هستند یا در معرض خطر بی خانمانی هستند، استفاده شود. نیمی از این مقدار برای کسانی که بی خانمانی مزمن را تجربه می کنند در اولویت است.​​ 

قانون خدمات بهداشت رفتاری بودجه مستمری را برای شهرستان‌ها فراهم می‌کند تا به افرادی که نیازهای جدی سلامت رفتاری دارند با مسکن کمک کنند و مسیری را برای بهبود طولانی‌مدت، از جمله سرمایه مداوم برای ساخت گزینه‌های مسکن بیشتر فراهم می‌کند. بر اساس پیش‌بینی‌ها برای سال مالی (مالی) 2026-2027، کل بودجه مسکن در سراسر ایالت حدود 950 میلیون دلار در سال خواهد بود که به درآمدهای مالیاتی بستگی دارد. علاوه بر این، برای اینکه شهرستان‌ها بتوانند نیازها و اولویت‌های مختلف محلی خود را برطرف کنند، شهرستان‌ها می‌توانند با انتقال بودجه بین دو مؤلفه مالی دیگر قانون خدمات سلامت رفتاری (مشارکت‌های خدمات کامل و خدمات و حمایت‌های سلامت رفتاری عمومی) بودجه را برای افزایش این مؤلفه تا 14 درصد اضافی - یا کاهش بودجه تا 7 درصد - انتقال دهند.​​ 

2. جمعیت های واجد شرایط​​ 

افراد واجد شرایط برای مسکن قانون خدمات سلامت رفتاری شامل کودکان، جوانان، بزرگسالان و سالمندان می‌شوند. تنها تغییر قابل توجه قانون خدمات سلامت روان اضافه شدن افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد است.​​ 

3. انواع مداخلات مسکن​​ 

مداخلات مسکن واجد شرایط بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری برای کمک به حمایت از طیف وسیعی از نیازها برای جمعیت هدف و کمک به ارائه مسکن پایدار - در هماهنگی با مراقبت - برای بهبود نتایج سلامت گسترده است. مداخلات مسکن ممکن است شامل موارد زیر باشد:​​ 

• یارانه اجاره​​ 
• یارانه های عملیاتی​​ 
• مسکن مشترک (به عنوان مثال، مسکن بازسازی)​​ 
• مسکن خانوادگی​​ 
• سهم غیر فدرال برای اجاره انتقالی Medi-Cal (تأیید پس از فدرال)​​ 
• دیگر، همانطور که توسط DHCS تعریف شده است​​ 
• کمک های مسکن مبتنی بر پروژه، از جمله اجاره اصلی​​ 
• پروژه های توسعه سرمایه: شهرستان ها می توانند تا 25 درصد از 30 درصد (یعنی 7.5 درصد کل) را برای مداخله مسکن برای حمایت از سرمایه استفاده کنند.​​ 

4. استفاده از بودجه قانون خدمات سلامت روان برای مسکن​​ 

درجه بالایی از انعطاف پذیری در نحوه استفاده شهرستان ها از بودجه قانون خدمات بهداشت روانی برای حمایت از مسکن و مسکن وجود دارد. چندین بخش از برنامه فعلی 2023-2026 یک شهرستان می تواند شامل مسکن باشد:​​ 

• خدمات اجتماعی و پشتیبانی (CSS)​​ 
• مشارکت خدمات کامل​​ 
• توسعه سیستم عمومی (GSD)​​ 
• توسعه و مشارکت​​ 
• کمک به مسکن​​ 
• برنامه مسکن قانون خدمات سلامت روان​​ 
• جایی مثل خانه نیست​​  
• پیشگیری و مداخله اولیه​​ 
• صندوق های نوآوری​​ 
• تسهیلات سرمایه و نیازهای فناوری​​ 
  

بر اساس گزارش درآمد و هزینه سالانه سال مالی 2022-2023، شهرستان ها در حال حاضر 286,284,868 دلار برای حمایت از مسکن و مسکن تحت قانون خدمات بهداشت روانی هزینه می کنند. برای اطلاعات بیشتر و مثال‌های خاص در مورد نحوه استفاده از هر جزء یا برنامه برای حمایت از مسکن و مسکن، بررسی کنید چگونه می‌توان از قانون خدمات سلامت روان برای حمایت از افراد بی‌خانمان استفاده کرد؟
​​ 

5. تامین مالی مداوم/تامین مالی یکباره​​ 

بسیاری از برنامه‌های یکبار مصرف دولتی وجود دارد که احتمالاً به بسیاری از افرادی که واجد شرایط دریافت خدمات در صندوق‌های مسکن قانون خدمات سلامت روان / قانون خدمات بهداشت رفتاری هستند، خدمت کرده است. این برنامه ها عبارتند از:​​   

• کلید خانه; بی خانمانی، مسکن، کمک و پیشگیری؛ برنامه جایی مثل خانه نیست. برنامه مسکن جانبازان و پیشگیری از بی خانمانی; برنامه حمایت از جانبازان به خوداتکایی؛ بودجه حل اردوگاه; کمک های مالی چالش خانواده بی خانمان. مسکن انتقالی و برنامه تکمیلی؛ Housing Navigators Maintenance Program; برنامه کمک و حمایت از حیوانات خانگی؛ برنامه حمایت از مسکن و معلولیت؛ خانه امن; آوردن خانواده ها به خانه؛ برنامه پشتیبانی مسکن CalWORKs. Project Roomkey; گسترش مراقبت از جامعه؛ مسکن پل سلامت رفتاری (از طریق شهرستان ها و نهادهای قبیله ای)؛ و برنامه تشویقی مسکن و بی خانمانی (از طریق برنامه های مراقبت مدیریت شده Medi-Cal).
  ​​ 

6. ترکیب بودجه​​ 

دریافت‌کنندگان محلی تشویق می‌شوند تا بودجه قانون خدمات سلامت روان/قانون خدمات سلامت رفتاری را با منابع دیگر ترکیب کنند، از جمله:​​   

• Medi-Cal (از طریق برنامه های مراقبت مدیریت شده Medi-Cal)​​ 
• حمایت های اجتماعی مرتبط با مسکن Medi-Cal و در صورت تایید فدرال، اجاره انتقالی، و مزایای مدیریت مراقبت پیشرفته ، برای کمک به ارتباط افراد با حمایت ها و خدمات مسکن​​   
• تنظیم مجدد شهرستان​​ 
• کمک های بلاکی فدرال​​ 
• کمک هزینه سلامت روان CalVet برای افسران خدمات جانباز شهرستان​​ 
• پیشنهاد 1 باند مسکن سلامت رفتاری (2 میلیارد دلار برای مسکن با خدمات)​​ 
• سایر صندوق های مسکن و بی خانمانی فدرال، ایالتی و محلی، به عنوان مثال، مقامات مسکن عمومی​​ 
• تامین مالی از منابع بشردوستانه و خصوصی​​