گزاره 1 - یک مرور کلی​​ 

گزاره 1 چیست​​ 

پیشنهاد 1 در مارس 2024 توسط رأی دهندگان کالیفرنیا تصویب شد. بسته دو لایحه، لایحه سنا (SB) 326 (اگمن، فصل 790، اساسنامه 2023) و لایحه مجمع (AB) 531 (ایروین، فصل 789، اساسنامه سال 2023)، تلاش های سراسر ایالت را برای اصلاح و گسترش سیستم بهداشت رفتاری کالیفرنیا پیشنهاد کرد. DHCS به اجرای این تغییرات به عنوان تحول سلامت رفتاری اشاره می کند. گزاره 1 شامل دو بخش است: قانون خدمات بهداشتی رفتاری و پیوند سلامت رفتاری.
​​ 

قانون خدمات بهداشت رفتاری چیست؟​​ 

قانون خدمات بهداشت رفتاری جایگزین قانون خدمات بهداشت روانی سال 2004 می شود. این برنامه بودجه مراقبت‌های بهداشتی رفتاری را اصلاح می‌کند تا خدمات را برای افرادی که دارای مهم‌ترین نیازهای سلامت روان هستند، در اولویت قرار دهد، در حالی که درمان اختلالات مصرف مواد (SUD)، گسترش مداخلات مسکن، و افزایش نیروی کار بهداشت رفتاری را اضافه می‌کند. همچنین نظارت، شفافیت و پاسخگویی را در سطوح ایالتی و محلی افزایش می دهد. علاوه بر این، قانون خدمات سلامت رفتاری مسیرهایی را برای تضمین دسترسی عادلانه به مراقبت از طریق پیشبرد برابری و کاهش نابرابری برای افراد دارای نیازهای سلامت رفتاری ایجاد می کند. بخشی از گزاره 1 است.​​ 

پیوند سلامت رفتاری چیست؟​​ 

Behavioral Health Bond اجازه می دهد 6.4 میلیارد دلار اوراق قرضه برای تامین مالی تخت های درمان رفتاری، مسکن حمایتی، سایت های اجتماعی، و بودجه برای اسکان جانبازان با نیازهای سلامت رفتاری:​​ 

• $ 4.4 billion of these funds will be administered by DHCS for grants to public and private entities for behavioral health treatment and residential settings.​​ 
• $ 1.5 billion of the $4.4 billion will be awarded only to counties, cities, and tribal entities, with $30 million set aside for tribes.​​ 
• 1.972 میلیارد دلار باقیمانده توسط وزارت مسکن و توسعه جامعه کالیفرنیا (HCD) برای حمایت از مسکن حمایتی دائمی برای افرادی که در معرض خطر بی خانمانی و چالش های سلامت رفتاری هستند یا در معرض آن قرار دارند، اداره می شود. از این مبلغ، 1.065 میلیارد دلار برای جانبازان خواهد بود. همه این تلاش‌ها از برنامه‌های موجود موثر، از جمله برنامه زیرساخت پیوسته سلامت رفتاری (BHCIP)، پروژه Homekey، و برنامه پیشگیری از مسکن و بی‌خانمان‌های جانبازان (VHHP) استفاده می‌کنند.​​ 
• این قسمت دیگر گزاره 1 است.​​ 
  

پیشنهاد 1 چگونه قانون خدمات بهداشت روان را تغییر می دهد؟​​ 

پیشنهاد 1 ظرفیت ایالت را برای ارائه مراقبت‌های بهداشتی رفتاری و مسکن برای جمعیت‌های آسیب‌پذیری که با مهم‌ترین نیازهای بهداشت روانی زندگی می‌کنند افزایش می‌دهد و کمک هزینه مراقبت را برای افرادی که فقط دارای SUD هستند اضافه می‌کند. همچنین تخصیص بودجه را اصلاح می‌کند، دسترسی را گسترش می‌دهد و انواع حمایت‌های موجود برای همه کالیفرنیایی‌ها را افزایش می‌دهد - تلاش می‌کند تا اطمینان حاصل شود که مردم می‌توانند کمک و حمایتی را که نیاز دارند، در زمان نیاز و در جامعه خود دریافت کنند.​​ 

بخش‌ها اکنون مجموعه‌ای قوی از ابزارها برای کمک به کالیفرنیایی‌های نیازمند دارند، از جمله مداخلات مسکن جدید. ما همچنان از طریق برنامه‌های مشارکت خدمات کامل و خدمات و حمایت‌های بهداشت رفتاری، از جمله مداخله زودهنگام با منابع اختصاص داده شده برای رسیدن به کالیفرنیایی‌های 25 ساله و کمتر، از رویکرد "هر کاری که لازم است را انجام دهید" دفاع می‌کنیم تا چالش‌های سلامت رفتاری قبل از بدتر شدن آنها برطرف شود.​​ 

این تغییرات با حمایت از شیوه های تعریف شده توسط جامعه به عنوان یک استراتژی کلیدی برای کاهش نابرابری های بهداشتی، خدمات پاسخگوی فرهنگی را پیش می برد. شهرستان ها باید نشان دهند که چگونه به صورت استراتژیک در مداخله زودهنگام سرمایه گذاری می کنند و نوآوری سلامت رفتاری را پیش می برند.​​ 

منابع سراسری از موارد زیر پشتیبانی خواهند کرد:​​ 

• برنامه ریزی پیشگیری مبتنی بر جمعیت،​​ 
• سرمایه‌گذاری‌های نیروی کار برای گسترش نیروی کار شایسته فرهنگی رفتاری.​​ 

• این وجوه برای سرمایه گذاری 2.4 میلیارد دلاری در آموزش نیروی کار در پنج سال اول استفاده خواهد شد.​​ 
• نظارت و نظارت برای افزایش شفافیت.​​ 
• $ 20 million annually to support a new Innovation Partnership Fund directed by the Behavioral Health Services Oversight and Accountability Commission (BHSOAC).​​ 
  

پیشنهاد 1 چگونه به چالش های کلیدی سلامت رفتاری کالیفرنیایی ها می پردازد؟​​ 

پیشنهاد 1:​​ 

• بهبود دسترسی سراسری به خدمات بهداشت رفتاری، با تمرکز بر افراد با نیازها و آسیب‌پذیری‌های بالا، در عین حال کاهش نابرابری‌های بهداشتی.​​ 
• افزایش زیرساخت تسهیلات درمان رفتاری​​ 
• خدمات و زیرساخت های مسکن را برای کالیفرنیایی ها با مهمترین نیازهای بهداشت رفتاری گسترش دهید.​​ 
• افزایش سرمایه گذاری با گسترش نیروی کار بهداشت رفتاری.​​ 
• گسترش سرمایه گذاری در خدمات مداخله زودهنگام، با تمرکز بر کودکان و جوانان.​​ 
• افزایش نظارت و پاسخگویی در سطوح ایالتی و محلی و شفافیت برای مردم.​​  
  

مسکن برای افرادی که با بی خانمانی مواجه هستند چگونه تحت تأثیر پیشنهاد 1 قرار می گیرد؟​​ 

مسکن جزء ضروری درمان، بهبود و ثبات رفتاری است. به عنوان بخشی از قانون خدمات بهداشتی رفتاری، 30 درصد از تخصیص بودجه قانون خدمات بهداشت رفتاری هر شهرستان باید برای مداخلات مسکن برای ساکنان کالیفرنیا با مهمترین نیازهای بهداشت رفتاری، که همچنین بی خانمان هستند یا در معرض خطر بی خانمانی هستند، استفاده شود. نیمی از این مقدار برای افراد و خانواده هایی که بی خانمانی طولانی مدت را تجربه می کنند در اولویت است. قانون خدمات بهداشت رفتاری درآمد مستمری را برای شهرستان‌ها فراهم می‌کند تا به افراد دارای نیازهای شدید سلامت رفتاری در زمینه مسکن کمک کند و مسیری را برای بهبودی طولانی‌مدت، از جمله سرمایه مداوم برای ساخت گزینه‌های مسکن بیشتر، فراهم می‌کند. علاوه بر این، بیش از 11150 تخت درمان رفتاری جدید و واحدهای مسکونی حمایتی برای افرادی که در معرض بی خانمانی هستند یا در معرض خطر بی خانمانی هستند و نیازهای بهداشت رفتاری دارند، با سرمایه گذاری اختصاصی مسکن برای خدمت به جانبازان تامین می شود.​​ 

گزاره 1 چگونه با سایر ابتکارات سلامت رفتاری مرتبط است؟​​  

ایالت متعهد است اطمینان حاصل کند که کالیفرنیایی ها خدمات بهداشت روانی و SUD مورد نیاز خود را دریافت می کنند. اصلاحات جدید تحت پیشنهاد 1 بر اساس تلاش‌های موجود از طریق پیشبرد و نوآوری کالیفرنیا Medi-Cal (CalAIM) ، ابتکار بهداشت رفتاری کودکان و جوانان (CYBHI) ، شبکه‌های سازمان‌یافته مبتنی بر جامعه سلامت رفتاری از مراقبت‌های عادلانه و درمان اجتماع (BH-CONNECT) برنامه بهداشتی (BH-CONNECT ) قانون کمک، بازیابی و توانمندسازی (CARE) ، لایحه سنا 43 ، و مسکن پل سلامت رفتاری برای افزایش دسترسی عادلانه به مراقبت های بهداشتی رفتاری در این چهار حوزه:
​​ 

• همان جمعیت های اولویت دار را هدف قرار دهید.​​ 
• روی روش های مبتنی بر شواهد سرمایه گذاری کنید.​​ 
• مسکن جدید و گزینه های درمانی مسکونی را ارائه دهید.​​ 
• شامل بودجه برای نیروی کار بهداشت رفتاری.​​ 
  

آیا می توان از بودجه پیشنهادی 1 برای وادار کردن افراد به درمان غیرارادی استفاده کرد؟​​ 

شماره گزاره 1 هیچ تغییری در قانون Lanterman-Petris-Short (LPS) که بر معیارها و رویه های تعهد غیر ارادی حاکم است، ایجاد نمی کند.​​ 

آیا پیشنهاد 1 مالیات ها را افزایش می دهد؟​​ 

خیر، بودجه قانون خدمات سلامت رفتاری مانند بودجه قانون خدمات بهداشت روانی باقی می ماند - یک درصد مالیات بر درآمد بر درآمد شخصی بیش از یک میلیون دلار در سال.​​ 

آیا پیشنهاد 1 بودجه خدمات برای افراد مبتلا به بیماری روانی شدید را قطع می کند؟​​ 

خیر. قانون خدمات بهداشت رفتاری تأمین مالی برای خدمات و حمایت از افرادی را که دارای شدیدترین وضعیت سلامت روان و SUD هستند در اولویت قرار می دهد. این ایالت در سال های اخیر به منظور گسترش دسترسی، سرمایه گذاری قابل توجهی در مجموعه مراقبت های بهداشتی رفتاری کالیفرنیا انجام داده است. این اصلاح اخیر در قانون خدمات بهداشت روانی این تلاش ها را تسریع می کند. گزاره 1 دسترسی را گسترش می دهد و انواع حمایت های موجود را برای همه کالیفرنیایی ها افزایش می دهد - کار برای اطمینان از اینکه مردم می توانند کمک و پشتیبانی مورد نیاز خود را در زمان نیاز و در جامعه خود دریافت کنند.​​ 

آیا پیشنهاد 1 کنترل را از شهرستان ها به ایالت منتقل می کند؟​​ 

ایالت به کار دست در دست هم با شهرستان ها ادامه می دهد تا اطمینان حاصل کند که آنها به سرعت و به درستی ابزارهای نوآورانه و نوسازی سیستم مراقبت های بهداشتی رفتاری را برای خدمت رسانی بهتر به کالیفرنیایی هایی که نیاز به مراقبت، پشتیبانی، خدمات و درمان دارند، اجرا می کنند. بخش‌ها اکنون مجموعه‌ای قوی از ابزارهای موجود برای کمک به کالیفرنیایی‌های نیازمند و دریافت مراقبت‌های بهداشتی رفتاری مورد نیاز را دارند.​​